# Gentlemen and Players · Krykiet, Poziom 9: Mistrz

Krykiet · Poziom 9: Mistrz · Insporta Book (https://book.insporta.app/pl/cricket/level-9/gentlemen-and-players/)

Gentlemen and Players: 50 faktów, 5 testów.

Ten podpoziom uczy długiego podziału między amatorskim „Gentlemanem”, który nie otrzymywał diety meczowej, a „Playerem”, zawodowcem pobierającym wynagrodzenie; „shamateurismu”, w którym amatorzy pobierali zwroty kosztów i dostawali posady płatne lepiej niż pensja zawodowca; konwencji, że kapitaństwo Anglii i hrabstw było zarezerwowane dla amatora; spotkania Gentlemen v Players, rozegranego po raz pierwszy w 1806 roku i będącego stałym punktem kalendarza aż do swojego końca; zniesienia przez MCC w 1962 roku rozróżnienia na amatorów i zawodowców (wszyscy zawodnicy first-class stali się „cricketers”); oraz życia zawodowca w hrabstwie, pracy zimą i benefit season jako funduszu emerytalnego.

## Test 1: Gentlemen and Players – definicja

- W języku samej gry „Player” był płatnym zawodowcem, przeciwstawianym nieopłacanemu „Gentleman”, a oba słowa były etykietami społecznymi, a nie opisem umiejętności. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Amator miał zwracane koszty gry, ale nie pobierał pensji ani gaży meczowej i to, a nie jego pochodzenie, odróżniało go w regulaminach od zawodowca. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Amatorów podawano jako „Mr P. B. H. May”, zawodowców jako „Laker, J. C.” z nazwiskiem na początku, więc kolejność własnego nazwiska zawodnika na karcie wskazywała jego status. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Nazwisko zawodowca stało na pierwszym miejscu, więc odczytanie nazwiska Titmusa tak, jakby był amatorem, było błędem co do statusu, który klub uznał za konieczny sprostować na antenie. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Podział przebiegał przez pawilon: osobne szatnie, a na niektórych boiskach osobne bramy na pole gry, więc obie rangi spotykały się dopiero na środku. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Od zawodowców oczekiwano uległości wobec amatorów, jak sługi wobec pana domu, więc zwracali się do nich „Mr”, podczas gdy amatorzy mówili do zawodowców po nazwisku. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Od późnych lat 80. XIX wieku w krykiecie testowym przyjmowano za oczywiste, że drużynę poprowadzi Gentleman, i większość hrabstw trzymała się tej samej zasady. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)
- Sprzeciw miał charakter społeczny, a nie krykietowy: uważano, że człowiek pracujący za pensję nie ma autorytetu, by wydawać polecenia Gentlemen, a jeden zawodowiec nie może prowadzić innego. (Źródło: Wikipedia, Len Hutton as England captain)
- Obie rangi współistniały ponad półtora wieku; różnicę zniesiono dopiero głosowaniem MCC zimą 1962 roku. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- „Zostanie Playerem” lub „przejście do Players” oznaczało formalne zostanie zawodowcem, pobieranie pensji i utratę amatorskiego statusu Gentlemana. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)

## Test 2: Shamateurism i zwroty kosztów

- Zamiast pobierać pensję, amator występował o „wydatki” znacznie większe od faktycznych kosztów, więc pieniądze do niego trafiały, a w księgach nadal figurował nieopłacany Gentleman. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Synekura, taka jak stanowisko sekretarza lub zastępcy sekretarza klubu, dawała pensję za niewielką rzeczywistą pracę, pozwalając człowiekowi czerpać utrzymanie z hrabstwa, a jednocześnie figurować jako amator. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Amatorzy, w tym Andrew Stoddart i Walter Read, wrócili z tego tournée z pieniędzmi w kieszeni, co było oczywistym przypadkiem „amatora” czerpiącego pieniądze z krykieta. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Dochodzenie z 1879 roku w sprawie zawyżonych rozliczeń wydatków oczyściło zamieszane osoby i nie doprowadziło do żadnej reformy, co pokazuje, jak daleko establishment gotów był przymykać oko na shamateuryzm. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Pieniądze „broken-time” rekompensowały Gentlemanowi zarobki utracone podczas gry, a ponieważ były powiązane z jego pensją poza krykietem, mogły znacznie przewyższać gażę meczową zawodowca. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- W hrabstwach z kilkoma dobrze utrzymywanymi amatorami suma wydatków mogła przewyższyć całą listę płac zawodowców, dlatego krykiet „amatorski” bywał miejscami droższy w prowadzeniu. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- „Shamateur” to zlepek angielskich słów „sham” (pozór) i „amateur” (amator), oznaczający człowieka, którego nieopłacany status był udawany. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Różnica dotyczyła amatora z niezależnymi dochodami, który mógł sobie pozwolić na grę za darmo, i takiego, który zachowywał etykietę tylko dlatego, że umożliwiały to ukryte płatności. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Zarzut dotyczył hipokryzji: systemu, który gardził uczciwym płatnym zawodowcem, a po cichu płacił Gentlemanowi więcej. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Po wojnie prywatne dochody wystarczające na utrzymanie prawdziwego amatora były rzadkie, większość „amatorów” była w ten czy inny sposób opłacana, a podtrzymywanie pozorów wyglądało na bezcelowe. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)

## Test 3: Kapitaństwo zarezerwowane dla amatorów

- Mianowanie Huttona w 1952 roku było pierwszym razem, gdy zawodowiec został wyznaczony na stałego kapitana Anglii, co przełamało konwencję liczącą około sześćdziesięciu lat. (Źródło: Wikipedia, Len Hutton as England captain)
- Gdy Arthur Carr zachorował podczas czwartego meczu testowego w 1926 roku, Hobbs przejął dowodzenie drugiego i trzeciego dnia, jako jedyny zawodowiec, który kapitanował Anglii między Arthurem Shrewsburym w 1886/87 a Huttonem w 1952 roku. (Źródło: Wikipedia, Len Hutton as England captain)
- Wally Hammond zmienił status na amatora w 1938 roku, przyjmując posadę w zewnętrznej firmie, i kapitanował Anglii jako Gentleman, co było możliwe tylko dla człowieka, który mógł załatwić taką pracę. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Lord Hawke powiedział to na dorocznym zebraniu Yorkshire w 1925 roku, odpowiadając na artykuł prasowy zawodowca Ceca Parkina, w którym przekonywał, że Jack Hobbs powinien prowadzić Anglię. (Źródło: Wikipedia, Martin Hawke, 7th Baron Hawke)
- Zamiast oddać kapitaństwo zawodowcowi, kluby często wystawiały skromnego amatora wyłącznie po to, by prowadził drużynę, a faktycznie drużynę prowadził starszy zawodowiec. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)
- Anglia odzyskała The Ashes w 1953 roku, po raz pierwszy od 1926 roku odzyskując urnę u siebie, a ten wynik uciszył sporą część wątpliwości co do zawodowca prowadzącego drużynę. (Źródło: Wikipedia, Len Hutton as England captain)
- Gentlemana uważano za nadającego się do dowodzenia z powodu jego klasy i wykształcenia, podczas gdy człowiekowi pracującemu za pensję, choćby był wielkim zawodnikiem, odmawiano pozycji do wydawania poleceń. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Standardowy argument głosił, że jeden zawodowiec nie mógł łatwo pominąć w składzie, zbesztać ani kierować innym, z którym dzielił szatnię i tabelę płac. (Źródło: Wikipedia, Len Hutton as England captain)
- Hutton złamał tę zasadę na poziomie meczów testowych, ale kilka hrabstw wciąż mianowało kapitanów amatorów aż do 1962 roku, więc praktyka utrzymała się jeszcze przez dekadę. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)
- Pomijanie przez lata takich zawodników jak Hobbs i Hutton, byle chronić zasadę społeczną, było najwyraźniejszym przykładem tego, jak system amatorski osłabiał reprezentację Anglii na boisku. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)

## Test 4: Spotkanie Gentlemen v Players

- Pierwszy mecz Gentlemen v Players rozegrano na dawnym boisku Lord's w lipcu 1806 roku, co czyni go jednym z najstarszych cyklicznych spotkań w krykiecie. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Rozegrano około 274 mecze; Players wygrali około 125, Gentlemen 68, reszta zakończyła się remisem, a w 1883 roku jeden tie. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Kilka meczów Gentlemen v Players rozgrywano co roku na różnych boiskach, ale lipcowe spotkanie na Lord's było meczem prestiżowym i faktycznie sprawdzianem przed reprezentacją Anglii. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Aby zachować wyrównaną walkę, Gentlemen mogli czasem wystawić od czternastu do osiemnastu graczy, bronić mniejszych wicketów albo dostać „given men”, podczas gdy Players grali w jedenastu. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- „Given man” był zawodowcem dodanym do amatorskiej jedenastki, by Gentlemen mieli szansę w meczu, co było otwartym przyznaniem, że dzieli ich różnica w sile gry. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Pojawienie się W. G. Gracea po raz pierwszy uczyniło Gentlemen naprawdę silnymi, a w jego najlepszych latach wygrywali to spotkanie wielokrotnie, nie polegając na handicapach. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Selekcjonerzy traktowali lipcowy mecz Gentlemen v Players na Lord's jako sprawdzian przed meczami testowymi, więc runy lub wickety zdobyte tam były uznaną drogą do reprezentacji Anglii. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Hobbs zdobył 266 not out dla Players przeciwko Gentlemen w Scarborough w 1925 roku, co było jednym z najwyższych indywidualnych wyników w historii tego meczu. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Liczące 156 lat spotkanie zakończyło się w Scarborough we wrześniu 1962 roku zwycięstwem Players siedmioma wicketami pod wodzą Freda Truemana; kilka miesięcy później MCC zniósł status amatora. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)
- Gdy każdy zawodnik first-class był po prostu „cricketerem”, nie było już amatorskiej drużyny do wystawienia, więc mecz stracił rację bytu i zrezygnowano z niego. (Źródło: Wikipedia, Gentlemen v Players)

## Test 5: Zniesienie rozróżnienia w 1963 roku i życie zawodowca

- Advisory County Cricket Committee zarekomendował zmianę pod koniec 1962 roku, a MCC ją zatwierdził, tak że od sezonu 1963 podział przestał istnieć. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)
- Obie grupy połączono w jedną klasę „cricketerów”, choć w praktyce wszyscy byli teraz zawodowcami, ponieważ kategorię amatorów po prostu usunięto. (Źródło: ESPNcricinfo, Rewind to 1962: When players became cricketers)
- Pensja za grę nie wystarczała na cały rok, więc zawodowcy podejmowali zimą dodatkową pracę; w hrabstwach górniczych wielu z nich, w tym Harold Larwood, wracało do kopalni. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Granicę wyznaczała county cap: gracze z capem dostawali wyższą stawkę i lepszą szatnię, a ci bez capa niższą pensję i ograniczony dostęp do niej. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Hrabstwo przyznawało starszemu zawodowcowi jeden mecz oraz sezon zbiórek pieniędzy, a wpływy, często większość jego życiowych oszczędności, miały zapewnić mu utrzymanie po zakończeniu kariery. (Źródło: Wikipedia, Benefit season)
- Inland Revenue uczynił z benefitu Jamesa Seymoura w Kent z 1920 roku sprawę wzorcową, żądając podatku od wpływów; spór trwał do 1927 roku. (Źródło: ESPNcricinfo, Wisden - Court on the boundary)
- Izba Lordów uznała, że pieniądze były oznaką publicznej wdzięczności za już oddane usługi, a nie nagrodą za przyszły wysiłek, więc stanowiły dar niepodlegający podatkowi dochodowemu. (Źródło: ESPNcricinfo, Wisden - Court on the boundary)
- Ponieważ sądy uznały wpływy z benefitu za darowiznę wolną od podatku, zawodowiec otrzymywał pieniądze w całości, co sprawiało, że dobrze wspierany benefit stanowił znaczny fundusz emerytalny. (Źródło: Wikipedia, Benefit season)
- Nawet gdy zniesienie podziału było bliskie, zawodowcy często mieli osobne hotele, osobne posiłki i osobne wejścia, a zwracano się do nich po nazwisku, według wzoru sługi i pana, który przetrwał dłużej niż różnica w wynagrodzeniu. (Źródło: Wikipedia, Professional and amateur status in first-class cricket)
- Po połączeniu obu grup funkcja kapitana w każdym hrabstwie stała się otwarta dla najlepszych, a w ciągu kilku lat zawodowcy zaczęli zupełnie normalnie prowadzić hrabstwa. (Źródło: ESPNcricinfo, Fifty years of the end of the amateur-professional divide)

Źródła: Wisden Almanack, ESPNcricinfo, materiały MCC i standardowe historie krykieta (Birley, A Social History of English Cricket; Altham & Swanton, A History of Cricket; Bowen, Cricket: A History of its Growth and Development) dla dat, nazwisk i punktów zwrotnych. To historia i ewolucja, a nie obecna administracja: pytanie o epokę, zmianę przepisu lub punkt zwrotny mieści się w zakresie, a pytanie o dzisiejsze rozgrywki, ranking lub osobę pełniącą urząd należy do Poziomów 4, 5 lub 6. Każde pytanie ma konkretne źródło. Pytania są opracowane na podstawie tych źródeł, a nie z nich skopiowane.

Rozwiąż testy: https://insporta.app/try?utm_source=book&utm_medium=referral