# Zasada korzyści · Piłka nożna, Poziom 3: Niższy średni

Piłka nożna · Poziom 3: Niższy średni · Insporta Book (https://book.insporta.app/pl/football/level-3/advantage-rule/)

Zasada korzyści: 100 faktów, 10 testów.

Korzyść (Przepis 5): pozwolenie na kontynuowanie gry, gdy jej przerwanie przyniosłoby korzyść drużynie popełniającej przewinienie; okno „kilku sekund", w którym korzyść ma się zrealizować; cofnięcie korzyści, jeśli się nie rozwinie; kartki nadal obowiązują przy najbliższym przerwaniu gry; nie stosuje się jej przy poważnych przewinieniach. Sygnał: obie ręce wyciągnięte do przodu.

## Test 1: Definicje

- Przepis 5: sędzia pozwala grać dalej, gdy dojdzie do przewinienia, a drużyna, która go nie popełniła, odniesie korzyść ze stosowania korzyści, i karze pierwotne przewinienie, jeśli przewidywana korzyść nie nastąpi wtedy lub w ciągu kilku sekund.
- Sygnałem korzyści jest wyciągnięcie obu rąk do przodu, zwykle z komendą słowną „gra dalej”. Jedna uniesiona ręka oznacza rzut wolny pośredni, a wyciągnięta ręka wskazuje kierunek rzutu wolnego lub rożnego.
- Korzyść musi się „zrealizować”: drużyna, która nie popełniła przewinienia, zachowuje realną przewagę, na przykład posiadanie piłki z faktyczną możliwością gry do przodu, strzał lub obiecującą akcję. Samo ponowne dotknięcie piłki nie wystarczy.
- Jeśli przewidywana korzyść nie nastąpi w ciągu kilku sekund, sędzia karze pierwotne przewinienie rzutem wolnym z miejsca, w którym do niego doszło.
- Przepis 5 pozwala sędziemu wstrzymać gwizdek na kilka sekund. Jeśli korzyść się zrealizuje, gra toczy się dalej; jeśli nie, sędzia wraca i karze pierwotne przewinienie.
- Napomnienie lub wykluczenie należne za przewinienie objęte korzyścią nie przepada: sędzia pokazuje kartkę, gdy piłka następnym razem będzie poza grą.
- Korzyść istnieje po to, by drużyna popełniająca przewinienie nic nie zyskała na faulu. Bez niej cyniczne podstawienie nogi niszczyłoby obiecującą akcję, a rzut wolny byłby marnym zamiennikiem rajdu na bramkę.
- „Gra dalej” to komenda słowna, którą sędzia wypowiada wraz z sygnałem korzyści obiema rękami. Informuje zawodników, że przewinienie zostało zauważone, ale gra toczy się dalej, więc nikt nie powinien się zatrzymywać ani protestować.
- Jeśli przewinienie sprawia, że faulowana drużyna nie ma użytecznego posiadania piłki ani możliwości gry do przodu, nie ma korzyści, którą można chronić. Sędzia natychmiast gwiżdże i przyznaje rzut wolny.
- Rzut karny jest zwykle większą korzyścią, więc w polu karnym korzyść stosuje się tylko wtedy, gdy istnieje wyraźna szansa na natychmiastowe zdobycie bramki; w przeciwnym razie sędzia przyznaje rzut karny.

## Test 2: Liczby i kluczowe progi

- Przepis 5 stanowi, że pierwotne przewinienie się karze, jeśli przewidywana korzyść „nie nastąpi wtedy lub w ciągu kilku sekund”. Przepis nie podaje dokładnej liczby sekund; wytyczne dla sędziów mówią jedynie o krótkim oknie czasowym.
- Jeśli korzyść się zrealizuje, pierwotne przewinienie nie jest w ogóle karane, więc nie ma rzutu wolnego. Do załatwienia pozostaje tylko napomnienie lub wykluczenie, pokazane, gdy piłka następnym razem będzie poza grą.
- IFAB dodał klauzulę o korzyści w 1903 roku, aby sędzia nie musiał karać każdego przewinienia, gdy gwizdek pomógłby tylko drużynie popełniającej przewinienie. Rok 1863 to rok pierwszych przepisów gry, 1925 – zmiana w przepisie o spalonym z trzech obrońców na dwóch, a 1970 – wprowadzenie kartek.
- Przepis 5 powierza tę decyzję wyłącznie sędziemu. Sędzia asystent może zasygnalizować przewinienie, a VAR sprawdzić jego skutki, ale żaden z nich nie może zdecydować o pozwoleniu na kontynuowanie gry.
- Przepis nie wyznacza maksimum. Każde przewinienie ocenia się osobno. W praktyce powtarzające się faulowanie przez tę samą drużynę samo w sobie jest powodem, by przerwać grę i udzielić napomnienia, zamiast w kółko pozwalać na jej kontynuowanie.
- Cofnięcie korzyści przenosi grę do pierwotnego przewinienia, a wznowienie wykonuje się z miejsca tego przewinienia, nie z miejsca, do którego piłka w międzyczasie dotarła.
- Protokół VAR obejmuje cztery kategorie decydujące o przebiegu meczu: bramka/brak bramki, rzut karny/brak rzutu karnego, bezpośrednia czerwona kartka (nie drugie napomnienie) i pomyłka co do tożsamości zawodnika. Samej decyzji o korzyści nie można weryfikować – tylko jej skutki, jeśli mieszczą się w tych czterech kategoriach.
- Przepis o „faulu taktycznym” pojawił się w 1990 roku: przewinienie pozbawiające bramki lub realnej szansy na jej zdobycie zaczęło skutkować wykluczeniem.
- Każde przewinienie zachowuje własną konsekwencję dyscyplinarną, więc oba napomnienia pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry; dwa napomnienia dla tego samego zawodnika oznaczają wykluczenie.
- Korzyść zawsze przysługuje drużynie, która nie popełniła przewinienia; nigdy nie stosuje się jej na rzecz strony, która je popełniła. Jeśli zawodnicy obu drużyn popełnią przewinienia w tym samym momencie, sędzia karze poważniejsze z nich.

## Test 3: Role i uprawnienia

- Chorągiewka sędziego asystenta to informacja, nie decyzja. Przepis 5 zostawia korzyść sędziemu, który może opuścić chorągiewkę i pozwolić akcji trwać.
- Korzyść nie należy do czterech kategorii podlegających weryfikacji. VAR może interweniować tylko wtedy, gdy to, co nastąpiło potem, dotyczy bramki, rzutu karnego, bezpośredniej czerwonej kartki lub pomyłki co do tożsamości – na przykład niezauważonego przewinienia w akcji prowadzącej do bramki.
- Żaden zawodnik nie może domagać się korzyści ani jej cofnięcia. Kapitan może z szacunkiem porozmawiać z sędzią, ale decyzja pozostaje w pełni po stronie sędziego zgodnie z Przepisem 5.
- Od sezonu 2025/26 tylko kapitan drużyny może podejść do sędziego w sprawie ważnej decyzji i musi to zrobić z szacunkiem. Nie daje mu to żadnej władzy nad samą decyzją, a inni zawodnicy, którzy otaczają sędziego, ryzykują napomnienie.
- Kartki pokazuje wyłącznie sędzia, a kartkę należną za przewinienie objęte korzyścią pokazuje się, gdy piłka następnym razem będzie poza grą. Gry nie przerywa się tylko po to, by ją pokazać.
- Gdy sędzia sygnalizuje korzyść i woła „gra dalej”, zawodnicy muszą grać dalej; zawodnik, który zatrzymuje się, by protestować, marnuje korzyść.
- Sędziowie asystenci i sędzia techniczny mogą przekazywać sędziemu informacje, w tym o tym, czy akcja rzeczywiście się rozwinęła. Decyzja o utrzymaniu lub cofnięciu korzyści pozostaje po stronie sędziego.
- Okazywanie niezadowolenia słowem lub gestem jest przewinieniem karanym napomnieniem na mocy Przepisu 12, w równym stopniu dla zawodników, zawodników rezerwowych i osób funkcyjnych; sprzeciw wobec decyzji o korzyści nie jest wyjątkiem.
- Sygnał nie jest ostateczny: jeśli przewidywana korzyść nie nastąpi w ciągu kilku sekund, sędzia gwiżdże i karze pierwotne przewinienie.
- Sędzia techniczny pomaga przy wymianach, doliczonym czasie gry i strefie technicznej oraz może zgłosić niewłaściwe postępowanie, które zauważy. Korzyść nie należy do jego zadań: Przepis 5 zostawia ją sędziemu.

## Test 4: Kiedy stosuje się korzyść

- Korzyść jest najmocniejsza, gdy drużyna, która nie popełniła przewinienia, zachowuje piłkę z realną możliwością gry do przodu: kontrą, decydującym podaniem lub strzałem. Głęboko na własnej połowie, bez akcji ofensywnej, rzut wolny zwykle jest wart więcej.
- Przepis 5 mówi sędziemu, że gdy przewinienie zasługuje na wykluczenie, przerywa on grę i wyklucza zawodnika, chyba że pojawi się późniejsza okazja do zdobycia bramki. Tylko prawdziwa, natychmiastowa szansa uzasadnia pozwolenie, by przewinienie zasługujące na czerwoną kartkę toczyło się dalej.
- Przy gwałtownym, agresywnym zachowaniu poza piłką zwykle nie ma nic wartego ochrony, a grozi odwet, więc sędzia przerywa grę, zamiast pozwalać na jej kontynuowanie.
- Sędzia przerywa grę przy podejrzeniu poważnej kontuzji, nawet gdy korzyść jest w toku; wznowieniem nadal jest rzut wolny za pierwotne przewinienie.
- Nic w Przepisie 5 nie ogranicza korzyści do gry w ataku. Jeśli obrońca zostanie sfaulowany, ale jego drużyna zachowa piłkę i może bezpiecznie ją rozegrać, sędzia może pozwolić grać dalej. Zdarza się to po prostu rzadziej, bo dla broniącej się strony rzut wolny jest często lepszym rozwiązaniem.
- Korzyść nie ogranicza się do gry otwartej. Jeśli obrońca fauluje atakującego w chwili dośrodkowania z rzutu rożnego, a piłka i tak spada do atakującego, który oddaje strzał, sędzia może pozwolić grać dalej i zająć się przewinieniem przy najbliższym przerwaniu gry.
- Korzyść musi być prawdziwa. Odizolowany zawodnik, który zaraz znów będzie atakowany, nie ma korzyści, więc sędzia gwiżdże i przyznaje rzut wolny.
- Rzut karny jest zwykle większą korzyścią, więc sędzia go przyznaje, chyba że od razu dostępna jest bramka.
- Przepis pyta, czy drużyna, która nie popełniła przewinienia, odnosi korzyść, a nie w którą stronę gra. Podanie do tyłu, które uwalnia zespół spod presji, jest korzyścią; takie, które po prostu oddaje atak, nią nie jest, i sędzia nadal może wrócić do przewinienia.
- Korzyść istnieje dla drużyny, która nie popełniła przewinienia. Jeśli piłkę zachowuje strona, która je popełniła, nie ma czego chronić: sędzia przerywa grę i przyznaje rzut wolny jej przeciwnikom.

## Test 5: Konsekwencje i skutki

- Bramka zostaje uznana, a napomnienie lub wykluczenie należne za pierwotne przewinienie pokazuje się przy tym przerwaniu gry, przed rozpoczęciem gry.
- Sędzia może wrócić tylko wtedy, gdy korzyść jest jeszcze niepewna, co Przepis określa na kilka sekund. Gdy akcja już się rozwinęła i została stracona później, przewinienie przepada, a gra toczy się dalej.
- Napomnienie pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry dokładnie tak, jak w chwili przewinienia. Drugie napomnienie dla tego samego zawodnika oznacza wykluczenie, a jego drużyna gra dalej z jednym zawodnikiem mniej.
- Szansa powrotu do przewinienia trwa tylko kilka sekund. Gdy gra wyraźnie poszła dalej, rzut wolny przepada na dobre – choć kartkę, na którą zasłużyło przewinienie, nadal pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry.
- Drugie przewinienie to nowe przewinienie; sędzia zwykle przerywa grę z jego powodu i może przy tym samym przerwaniu pokazać też kartkę za pierwsze przewinienie.
- Wykluczenie zamienia się w napomnienie tylko wtedy, gdy z korzyści faktycznie padnie bramka; jeśli szansa zostanie zmarnowana, sprawca zostaje wykluczony przy najbliższym przerwaniu gry.
- Korzyść utrzymuje piłkę w grze, więc nie ma straconego czasu do wyrównania. Doliczony czas gry dotyczy rzeczywistych przerw: wymian, kontuzji, kartek, celebracji bramek i weryfikacji wideo.
- Gdy korzyść wyraźnie się zrealizowała i rozwinęła się zupełnie nowa faza gry, sędzia nie może już wrócić. Właśnie dlatego decyzję podejmuje się w ciągu kilku sekund, a nie minuty.
- Napomnienie lub wykluczenie jest takie, na jakie przewinienie zasłużyło; zmienia się tylko jego moment, na najbliższe przerwanie gry. Jedyny szczególny przypadek to faul pozbawiający bramki lub realnej szansy na jej zdobycie, po którym pada bramka: wtedy czerwona kartka zamienia się w napomnienie.
- Korzyść się zrealizowała – strzał na bramkę, a potem rzut rożny. Pierwotne przewinienie nie jest karane; do załatwienia pozostaje tylko kartka, pokazana przy tym przerwaniu gry, jeśli przewinienie na nią zasłużyło.

## Test 6: Historia

- Klauzula o korzyści (1903) poprzedza widoczne kartki (1970), wykluczenie za DOGSO (1990) i zasadę z sezonu 2025/26, według której do sędziego podchodzi tylko kapitan, a następuje po pierwszych spisanych przepisach gry (1863).
- Współczesna klauzula opiera się na korzyści: gra toczy się dalej, gdy dochodzi do przewinienia, a drużyna, która go nie popełniła, odniesie korzyść, i przewinienie się karze, jeśli ta korzyść nie nastąpi wtedy lub w ciągu kilku sekund. Liczy się korzyść, a nie to, jak poważny był faul.
- Gdy faulowanie w celu przerwania ataku stało się taktyką, pozwolenie na kontynuowanie gry przestało być uprzejmością wobec atakującej strony, a stało się sposobem na odebranie sprawcy tego, po co faulował. Wprowadzone w tym celu wykluczenie działa razem z korzyścią, a nie przeciwko niej.
- Klauzula obowiązuje nieprzerwanie od 1903 roku. Jej brzmienie doprecyzowywano – zwłaszcza współczesne sformułowanie „w ciągu kilku sekund” i wyraźną zasadę, że kartki nadal pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry – ale nigdy jej nie uchylono.
- Gdy pojawiły się żółte i czerwone kartki, sankcję można było wyraźnie oddzielić od wznowienia. Przepisy mogły wtedy stanowić, że korzyść odracza kartkę do najbliższego przerwania gry, zamiast ją tracić.
- Widoczny sygnał obiema rękami wraz z komendą słowną informuje wszystkich, że sędzia zauważył przewinienie i postanowił pozwolić grać dalej. Powstrzymuje zawodników przed zatrzymywaniem się w przekonaniu, że faul po prostu umknął.
- Dzięki weryfikacji wideo sędziowie mogą pozwolić, by wątpliwa faza gry się dokończyła, wiedząc, że bramkę, rzut karny, bezpośrednią czerwoną kartkę lub pomyłkę co do tożsamości można jeszcze sprawdzić po fakcie.
- Ta idea jest niezmienna od ponad stulecia: nigdy nie pozwalać, by gwizdek pomagał drużynie, która popełniła przewinienie. Współczesny Przepis 5 dodaje tylko precyzji – okno kilku sekund, kartkę przy najbliższym przerwaniu gry i wskazówki dotyczące pola karnego.
- Sygnał obiema rękami stał się powszechną konwencją dopiero wraz ze standaryzacją sędziowania w XX wieku; dawni sędziowie najczęściej wołali „gra dalej”. Gwizdki zresztą były już w użyciu od lat 70. XIX wieku.
- Rzut karny, czyli niemal pewna szansa z dwunastu jardów, zwykle przeważa nad pozwoleniem na kontynuowanie gry, więc korzyść w polu karnym jest zarezerwowana dla wyraźnej, natychmiastowej szansy na bramkę.

## Test 7: Wyjątki i przypadki graniczne

- Gdy obie drużyny popełniają przewinienia jednocześnie, sędzia karze tylko poważniejsze z nich; korzyści nie można dzielić między dwie drużyny.
- O korzyści decyduje to, czy drużyna, która nie popełniła przewinienia, na niej zyskuje, a nie kategoria przewinienia. Jeśli korzyść nie nastąpi, wznowieniem jest to, na co zasłużyło przewinienie: rzut wolny bezpośredni lub pośredni.
- Korzyść się skończyła: drużyna, która wcześniej nie popełniła przewinienia, sama je popełniła, więc karane jest nowsze przewinienie, a jej przeciwnicy dostają rzut wolny. Kartkę należną za pierwsze przewinienie nadal pokazuje się przy tym przerwaniu gry.
- Bramkarz, który został nieprzepisowo zaatakowany, ale zachowuje kontrolę nad piłką i może ją rozegrać, ma w istocie korzyść. Jeśli atak wybije piłkę lub wymusi pospieszne wybicie, rzut wolny jest wart więcej.
- Powagę kontuzji ocenia sędzia. Podejrzenie poważnej kontuzji oznacza natychmiastowe przerwanie gry; lżejsze stłuczenie może poczekać do końca fazy gry, a wtedy rzutu wolnego nie da się już przywrócić.
- Kontuzja nie usprawiedliwia przewinienia. Napomnienie lub wykluczenie należne za pierwotne przewinienie pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry, nawet jeśli sprawca jest leczony lub ma zostać wymieniony.
- Korzyść wyraźnie się zrealizowała, bo rzut karny jest wart znacznie więcej niż pierwszy rzut wolny; pierwotne przewinienie zostaje pominięte, a przy przerwaniu gry z powodu rzutu karnego pokazuje się tylko kartkę, jeśli była należna.
- Zgodnie z Przepisem 9 rzut sędziowski następuje po dotknięciu piłką sędziego tylko wtedy, gdy piłka wpadnie do bramki, zmieni się posiadanie piłki lub rozpocznie się obiecująca akcja. Jeśli nic takiego nie nastąpi, gra – i korzyść – toczy się dalej.
- Osoba funkcyjna, która wchodzi na boisko bez pozwolenia, popełnia przewinienie i może zostać napomniana lub wykluczona, a wcześniejsze przewinienie nadal można ukarać, jeśli korzyść się nie zrealizowała.
- Bezpośrednia czerwona kartka należy do czterech kategorii podlegających weryfikacji, więc VAR może zarekomendować wideoweryfikację na boisku, a sprawca może zostać wykluczony. Sama decyzja o korzyści nie podlega weryfikacji.

## Test 8: Porównania

- Przy korzyści przewinienie zostało popełnione, a sędzia postanowił nie gwizdać, więc kartka może jeszcze nastąpić. Przy „braku faulu” nie było żadnego przewinienia: nic nie jest należne i nic nie jest odroczone.
- Drużyna nigdy nie wybiera. Sędzia albo pozwala grać dalej, co jest korzyścią, albo przerywa grę, po czym faulowana drużyna może szybko wznowić. Po gwizdku rzut wolny jest jedyną drogą.
- Korzyść to brak przerwania gry; rzut sędziowski jest wznowieniem stosowanym, gdy grę przerwano bez przewinienia.
- Korzyść jest decyzją, ogłaszaną wyciągniętymi obiema rękami i komendą „gra dalej”, i utrzymuje kartkę do najbliższego przerwania gry. Niezauważone przewinienie nie niesie ze sobą ani sygnału, ani żadnych konsekwencji.
- Obie dyscypliny pozwalają grać dalej zamiast nagradzać sprawcę, ale w rugby korzyść może trwać znacznie dłużej, a sędzia nadal może wrócić do pierwotnego miejsca. W piłce nożnej okno trwa tylko kilka sekund, po czym przewinienie przepada.
- Rzut karny to niemal pewna szansa, więc sędzia go przyznaje, chyba że atakujący mają już bramkę na wyciągnięcie ręki.
- Korzyść w ogóle nie jest wznowieniem: piłka pozostaje w grze, a drużyna zachowuje akcję, którą prowadziła, w przeciwieństwie do rzutu wolnego pośredniego, który przerywa grę i wymaga drugiego dotknięcia, by zdobyć bramkę.
- Sędziowie asystenci mają trzymać chorągiewkę opuszczoną, aż faza gry się rozstrzygnie, a sędziowie wstrzymują gwizdek na kilka sekund. Instynkt jest ten sam: nie przerywać gry, dopóki nie jest jasne, kto odnosi korzyść. Ale spalony to decyzja sędziego asystenta, a korzyść – sędziego.
- Korzyść to decyzja podejmowana na żywo, w danym momencie; nie można jej odłożyć na później. Odroczona zostaje sankcja dyscyplinarna – kartka należna za przewinienie jest pokazywana, gdy piłka następnym razem będzie poza grą.
- W koszykówce rzut już rozpoczęty jest zaliczany, gdy dochodzi do faulu; w piłce nożnej pozwala się akcji trwać, gdy gwizdek pomógłby tylko sprawcy. W obu dyscyplinach faul nadal liczy się dyscyplinarnie – w piłce nożnej kartka po prostu pojawia się przy najbliższym przerwaniu gry.

## Test 9: Krótkie scenariusze

- Wyraźna szansa na zdobycie bramki to najsilniejsza korzyść, jaka istnieje. Gra toczy się dalej, bramka zostaje uznana, jeśli padnie, a kartkę należną za przewinienie pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry.
- Korzyść istnieje tylko wtedy, gdy drużyna z niej korzysta. Zatrzymanie się w celu protestu marnuje korzyść, a sędzia nie przywróci rzutu wolnego dlatego, że zawodnik postanowił się zatrzymać.
- Rzut wolny wykonuje się z miejsca pierwotnego faulu, a nie z miejsca utraty piłki, dzięki czemu powrót do przewinienia ma wartość dla faulowanej strony.
- Gdy korzyść zastosowano po przewinieniu pozbawiającym bramki lub realnej szansy na jej zdobycie i bramka pada bezpośrednio, sprawca zostaje napomniany, a nie wykluczony.
- Utrzymanie się na nogach, gdy zbliża się asekurujący obrońca, nie jest wyraźną szansą na bramkę, więc rzut karny jest większą korzyścią i sędzia gwiżdże.
- Jeśli zachowujesz kontrolę nad piłką i możesz rozpocząć atak, sędzia może pozwolić grać dalej: masz już korzyść. Jeśli zagranie przeciwnika wybije piłkę, rzut wolny dla twojej drużyny jest wart więcej.
- Korzyść jest dozwolona także dla drużyny broniącej się, ale tak głęboko rzadko się przydaje: spokojny rzut wolny jest lepszy niż gorączkowa gra pod presją. Ocena należy do sędziego, nie do ciebie.
- Okno trwa kilka sekund. Gdy twoja drużyna wyraźnie grała dalej, przewinienia nie można już cofnąć. Pozostaje tylko kartka, jeśli była należna.
- Korzyścią nie musi być atak. Utrzymanie piłki w narożniku boiska przy trwającej grze to realna korzyść, a kartkę za przewinienie nadal można pokazać przy najbliższym przerwaniu gry.
- Kartkę należną za przewinienie objęte korzyścią trzeba pokazać, gdy piłka następnym razem będzie poza grą; nie można jej odkładać na późniejsze przerwanie.

## Test 10: Mieszana powtórka

- Sygnał obiema rękami oznacza, że sędzia zauważył przewinienie i pozwolił grać dalej; przewinienie nie jest zapomniane, a każdą kartkę, na którą zasłużyło, pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry.
- Przepis 5 pozwala sędziemu ukarać pierwotne przewinienie, jeśli przewidywana korzyść nie nastąpi wtedy lub w ciągu kilku sekund. Spóźniony gwizdek to Przepis działający zgodnie z zapisem, a nie odwrócenie decyzji.
- W polu karnym korzyść należy stosować tylko wtedy, gdy bramka jest dostępna od razu; strzał, który można obronić, tym nie jest, a rzut karny byłby znacznie większą korzyścią.
- Kartkę należną za przewinienie objęte korzyścią pokazuje się przy najbliższym przerwaniu gry – tu przy wrzucie. Samo wznowienie pozostaje bez zmian: wrzut nadal wykonuje drużyna, której przysługuje.
- Korzyść zrealizowała się w pełni. Nie ma powrotu do przewinienia, gdy korzyść została wykorzystana; do załatwienia pozostaje tylko kartka, jeśli przewinienie na nią zasłużyło.
- Przepis 5 powierza sędziemu zarówno decyzję o korzyści, jak i jej cofnięcie; nikt nie może żadnej z nich wymagać. Uporczywy protest ze strefy technicznej sam jest przewinieniem karanym napomnieniem.
- Sędzia waży korzyść drużyny, która nie popełniła przewinienia, a nie jej preferencje. Drużyna nigdy nie wybiera między korzyścią a rzutem wolnym – Przepis 5 pozostawia to w całości sędziemu.
- Pierwsze napomnienie należało pokazać przy pierwszym przerwaniu gry po korzyści; drugie napomnienie dla tego samego zawodnika oznacza wtedy wykluczenie.
- Sędzia tylko oferuje korzyść; skorzystać z niej mogą tylko zawodnicy. Drużyna, która zatrzymuje się, by protestować, traci akcję i nie odzyskuje rzutu wolnego, bo grę już puszczono dalej.
- Bez korzyści cyniczne podstawienie nogi zawsze niszczyłoby atak i dawało drużynie popełniającej przewinienie czas na przegrupowanie. Klauzula istnieje po to, by gwizdek nigdy nie stał się nagrodą za faulowanie.

Źródła: 

Rozwiąż testy: https://insporta.app/try?utm_source=book&utm_medium=referral