# Szkoły narodowe · Futsal, Poziom 9: Mistrz

Futsal · Poziom 9: Mistrz · Insporta Book (https://book.insporta.app/pl/futsal/level-9/national-schools/)

Szkoły narodowe: 100 faktów, 10 testów.

Ten podpoziom uczy, jak czołowe nacje futsalu zbudowały własny styl i dorobek – brazylijska szkoła indywidualnej techniki, improwizacji i ginga, kraj Falcão i Manoela Tobiasa, który zdobył więcej tytułów mistrza świata niż ktokolwiek, z tytułami FIFUSA z 1982 i 1985 roku oraz tytułami FIFA z 1989, 1992, 1996, 2008, 2012 i 2024 roku; zespołowy system Hiszpanii zbudowany na najsilniejszej lidze świata, LNFS zjednoczonej w 1989 roku, oraz na grze pozycyjnej i skoordynowanym pressingu zamiast pojedynków jeden na jednego, z kolejnymi mistrzostwami świata FIFA w 2000 i 2004 roku i ośmioma tytułami mistrza Europy; wspinaczka Portugalii od stałego ćwierćfinalisty do pierwszego trofeum na UEFA Futsal EURO 2018, mistrzostw świata FIFA w futsalu w 2021 roku wygranych z Argentyną, obronionego EURO w 2022 roku i Finalissimy 2022, z talizmanem Ricardinho i trenerem Jorge Brazem; Rosja i era naturalizacji, urodzeni w Brazylii zawodnicy Pula, Robinho i Éder Lima, którzy przyjęli rosyjskie obywatelstwo, samotny tytuł EURO z 1999 roku wobec sześciu drugich miejsc oraz porażka 5:4 z Argentyną w finale mistrzostw świata 2016; i gra wychodząca poza swoje południowoamerykańskie i europejskie jądro – długa dominacja Iranu w AFC Futsal Asian Cup, przełamana przez Japonię w 2022 roku, i jego brązowy medal na mistrzostwach w Kolumbii w 2016 roku po wyeliminowaniu Brazylii, oraz pierwszy tytuł mistrza świata Argentyny na tym samym turnieju pod wodzą Diego Giustozziego, zdobyty bez profesjonalnej ligi krajowej i kończący serię siedmiu tytułów z rzędu dzielonych przez Brazylię i Hiszpanię; testy 6–10 dodają to, co tworzy szkołę narodową, Kolumbię 2016, mistrzostwa świata pełne niespodzianek, zawodników stojących za szkołami, porównanie Brazylii i Hiszpanii oraz wschodzące potęgi.

## Test 1: Brazylia, szkoła indywidualnej techniki

- Brazylijski futsal opiera się na umiejętnościach z piłką, dryblingu i błysku w pojedynkach jeden na jednego, czyli dokładnie na tym, czego uczą na całym świecie zatrudniani brazylijscy trenerzy. (Źródło: FutsalFeed, „Falcão, Futsal God”; Wikipedia, „Futsal in Brazil”)
- Brazylia zdobyła koronę FIFUSA w 1982 i 1985, a potem tytuły FIFA w 1989, 1992, 1996, 2008, 2012 i 2024, co jest rekordem, do którego żaden inny kraj się nie zbliża. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”; Wikipedia, „1982 FIFUSA Futsal World Cup”)
- Alessandro Rosa Vieira, „Falcão”, był czterokrotnie wybierany najlepszym zawodnikiem świata i wygrał mistrzostwa świata w 2008 i 2012; Ricardinho jest Portugalczykiem, a Tobias był strzelcem, nie obrońcą. (Źródło: FutsalFeed, „Falcão, Futsal God”; Wikipedia, „Falcão (futsal player)”)
- Manoel Tobias był najlepszym strzelcem mistrzostw świata 1996 i 2000 i dwukrotnie najlepszym zawodnikiem świata, nosząc przydomek „King”, dopóki nie odebrał mu go Falcão. (Źródło: Wikipedia, „Manoel Tobias”; FutsalFeed, „Falcão, Futsal God”)
- Miliony ludzi grają od dzieciństwa na boiskach i na ulicy, więc jakość reprezentacji w grze z piłką opiera się na bardzo szerokiej piramidzie, a nie tylko na talencie. (Źródło: Wikipedia, „Futsal in Brazil”; DougReedFutsal, „10 Reflections on the 2016 Futsal World Cup”)
- Brazylia wytwarza znacznie więcej wykwalifikowanych zawodników, niż może pomieścić jej własna liga, więc jej trenerzy i zawodnicy zanieśli brazylijską szkołę do najsilniejszych lig za granicą. (Źródło: FutsalFeed, „The History of LNFS”; Wikipedia, „Futsal in Brazil”)
- Brazylia pokonała Hiszpanię w finale 2008 w rzutach z punktu karnego, a w finale 2012 po dogrywce, a Falcão był centralną postacią w obu; lata 2000 i 2004 przypadły Hiszpanii, a 2016 Argentynie. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”; Wikipedia, „Falcão (futsal player)”)
- Argentyna w 2016 i Portugalia w 2021 zdobyły tytuł, zanim Brazylia odzyskała go w 2024, co świadczy o tym, że stawka dogoniła założycieli gry. (Źródło: FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- „Ginga” opisuje luźne, kołyszące zwody ciałem zakorzenione w brazylijskiej kulturze, które sprawiają, że drybling z bliska i maskowanie zamiarów są znakiem rozpoznawczym futsalu tego kraju. (Źródło: FutsalFeed, „Falcão, Futsal God”; Wikipedia, „Futsal in Brazil”)
- Brazylia zarówno przewodzi liście osiągnięć, jak i dostarcza wzorca technicznego, trenerów i zawodników, od których uczył się cały świat futsalu. (Źródło: Wikipedia, „Futsal in Brazil”; FutsalFeed, „The History of LNFS”)

## Test 2: Hiszpania, system zespołowy

- Gra Hiszpanii jest zorganizowana wokół ustawienia, rotacji i skoordynowanego pressingu, więc to drużyna, a nie pojedynczy dryblujący, jest jednostką, która pokonuje rywali. (Źródło: FutsalFeed, „The History of LNFS”; Wikipedia, „LNFS”)
- LNFS, zjednoczona pod tą nazwą w 1989 roku, uchodzi za najlepszą ligę futsalu na świecie i przyciąga czołowych zawodników z Brazylii i całej Europy. (Źródło: Wikipedia, „LNFS”; FutsalFeed, „The History of LNFS”)
- Hiszpania pokonała Brazylię w finale 2000 i Włochy w finale 2004, zdobywając dwa tytuły mistrza świata z rzędu; 2008 i 2012 wróciły do Brazylii. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”; Wikipedia, „2000 FIFA Futsal World Championship”)
- Hiszpania do 2026 roku zdobyła tytuł mistrza Europy osiem razy, wyprzedzając Włochy i Portugalię z dwoma tytułami każda oraz Rosję z jednym. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro”; UEFA.com, „Who has won the Futsal EURO?”)
- Ponieważ Hiszpania wygrywa dzięki ustawieniu w przestrzeni, rotacjom i zbiorowemu pressingowi, a nie rzadkim indywidualnym darom, inne federacje mogą skopiować tę metodę ze zdyscyplinowanymi zawodnikami. (Źródło: FutsalFeed, „The History of LNFS”; Wikipedia, „LNFS”)
- Szkoła brazylijska stawia na pierwszym miejscu indywidualne opanowanie piłki, a szkoła hiszpańska od wczesnych lat buduje rozumienie pozycyjne i obronę zespołową. (Źródło: Wikipedia, „Futsal in Brazil”; FutsalFeed, „The History of LNFS”)
- LNFS od dawna przyciąga czołowych Brazylijczyków i innych reprezentantów, co odzwierciedla i umacnia pozycję Hiszpanii w tej grze. (Źródło: Wikipedia, „LNFS”; FutsalFeed, „The History of LNFS”)
- Zwycięstwa Portugalii pokazały, że drugi kraj dorównał zorganizowanej grze Hiszpanii, a przez pewien czas ją wyprzedził. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro 2018”; UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Hiszpańskie zespoły słyną ze skoordynowanego wysokiego pressingu i ciągłej rotacji pozycji, tożsamości stawiającej na zespół, odmiennej od brazylijskiej. (Źródło: FutsalFeed, „The History of LNFS”; Wikipedia, „LNFS”)
- Hiszpania sprofesjonalizowała swoją ligę w 1989 roku, znacznie wcześniej niż sąsiedzi, co dało dużej puli zawodników codzienny trening, który przerodził się w tytuły mistrza świata i Europy. (Źródło: Wikipedia, „LNFS”; FutsalFeed, „The History of LNFS”)

## Test 3: Wzlot Portugalii

- Portugalia docierała do kolejnych turniejów, ale ciągle odpadała w ćwierćfinałach lub półfinałach, wieczni prawie-mistrzowie światowego futsalu. (Źródło: UEFA.com, „Portugal: their winning run”; Wikipedia, „Portugal national futsal team”)
- Portugalia pokonała Hiszpanię 3:2 po dogrywce w finale EURO 2018 w Lublanie, co było pierwszym tytułem tego kraju na jakimkolwiek poziomie tej dyscypliny. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro 2018”; UEFA.com, „Who has won the Futsal EURO?”)
- Pany Varela strzelił dwie bramki, gdy Portugalia pokonała obrońców tytułu, Argentynę, 2:1 w finale na Litwie i zdobyła pierwszy tytuł mistrza świata. (Źródło: UEFA.com, „2021 FIFA Futsal World Cup: Portugal beat Argentina in final”; Wikipedia, „2021 FIFA Futsal World Cup”)
- Portugalia weszła w 2021 rok jako mistrz Europy z 2018 i stała się pierwszą drużyną, która jednocześnie trzymała tytuły mistrza Europy i świata. (Źródło: UEFA.com, „2021 FIFA Futsal World Cup: Portugal beat Argentina in final”)
- Portugalia wygrała także EURO 2022, zdobywając kolejny z rzędu tytuł mistrza Europy, co potwierdziło, że rok 2018 nie był przypadkiem. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro”; UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Ricardinho, uznany za najlepszego zawodnika świata częściej niż ktokolwiek inny, był kapitanem Portugalii i jest najlepszym strzelcem w historii mistrzostw Europy; trenerem jest Jorge Braz. (Źródło: UEFA.com, „Best of Ricardinho”; Wikipedia, „Ricardinho (futsal player)”)
- Jorge Braz objął Portugalię w 2010 roku i zbudował drużynę, która w końcu przebiła się na szczyt, wygrywając EURO w 2018 i 2022 oraz mistrzostwa świata w 2021. (Źródło: UEFA.com, „Portugal: their winning run”; Wikipedia, „Portugal national futsal team”)
- Lata ciągłości pod wodzą Jorge Braza sprawiły, że silna grupa, w której znaleźli się Ricardinho, João Matos i Pany Varela, osiągnęła szczyt formy w tym samym czasie, a po tym przyszły medale. (Źródło: UEFA.com, „Portugal: their winning run”; Wikipedia, „Portugal national futsal team”)
- Skoro mistrzem była Argentyna w 2016 i Portugalia w 2021, na szczycie tej gry jest kilku prawdziwych pretendentów, a nie dwóch jak niegdyś. (Źródło: FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Pierwsza Futsal Finalissima zgromadziła dwie czołowe drużyny Europy i Ameryki Południowej; Portugalia pokonała Paragwaj, a potem Hiszpanię w rzutach z punktu karnego po finale zakończonym wynikiem 1:1, podczas gdy gospodarze, Argentyna, przegrali z Hiszpanią i zajęli czwarte miejsce. (Źródło: Wikipedia, „2022 Futsal Finalissima”)

## Test 4: Rosja i era naturalizacji

- Rosja naturalizowała szereg urodzonych w Brazylii zawodników, wśród nich Pulę, Robinho i Édera Limę, którzy stali się filarami reprezentacji. (Źródło: Wikipedia, „Russia national futsal team”; Wikipedia, „Éder Lima (futsal player)”)
- Éder Lima urodził się w Brazylii, został naturalizowany przez Rosję i jako jej zawodnik został najlepszym strzelcem mistrzostw świata 2012; pozostali nigdy nie reprezentowali Rosji. (Źródło: Wikipedia, „Éder Lima (futsal player)”)
- Rosja dotarła do finału 2016 i chwilami prowadziła, zanim przegrała 5:4 z Argentyną, co było najbliższym tytułu mistrza świata, do jakiego się zbliżyła. (Źródło: Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”; FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”)
- Rosja wygrała mistrzostwa Europy raz, w 1999 roku, a następnie przegrała finały w 1996, 2005, 2012, 2014, 2016 i 2022. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro”)
- Poleganie Rosji przez ponad dekadę na grupie naturalizowanych Brazylijczyków uczyniło ją najwyraźniejszym przypadkiem w debacie o uprawnieniach do gry i tożsamości narodowej. (Źródło: Wikipedia, „Russia national futsal team”; DougReedFutsal, „10 Reflections on the 2016 Futsal World Cup”)
- Zawodnicy tacy jak Éder Lima i Robinho wnieśli brazylijską jakość w ataku, która podniosła i tak zorganizowaną drużynę rosyjską do finałów mistrzostw świata i Europy. (Źródło: Wikipedia, „Éder Lima (futsal player)”; Wikipedia, „Robinho (futsal player)”)
- Grając dla Rosji, Éder Lima zdobył Złotego Buta na mistrzostwach świata 2012, co jest rzadkim indywidualnym wyróżnieniem światowym dla naturalizowanego zawodnika. (Źródło: Wikipedia, „Éder Lima (futsal player)”)
- Rosja wygrała EURO 1999, sześć razy była wicemistrzem Europy i dotarła do finału mistrzostw świata 2016, co jest mocnym dorobkiem nawet bez największej nagrody. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- „Pula” to pseudonim sportowy Vágnera Kaetano Pereiry; Robinho to osobny naturalizowany Rosjanin, a dwaj Falcãowie nie mają żadnych związków z Rosją. (Źródło: Wikipedia, „Pula (futsal)”)
- Rosja dodała naturalizowanych brazylijskich strzelców do zorganizowanej struktury i w ciągu kilku lat awansowała do finałów, choć nigdy nie zdobyła tytułu. (Źródło: Wikipedia, „Russia national futsal team”; DougReedFutsal, „10 Reflections on the 2016 Futsal World Cup”)

## Test 5: Poza Europą i Brazylią: Iran i Argentyna

- Iran do 2024 roku zdobył około trzynastu tytułów mistrza Azji – to dominacja, do której nie zbliża się żaden inny kraj AFC. (Źródło: Wikipedia, „AFC Futsal Asian Cup”; Wikipedia, „Iran national futsal team”)
- Japonia pokonała Iran 3:2 w finale w 2022 roku i zdobyła czwarty tytuł mistrza Azji po latach 2006, 2012 i 2014 (ostatni z nich również kosztem Iranu, w rzutach z punktu karnego); wszystkie pozostałe edycje wygrał Iran. (Źródło: Wikipedia, „2022 AFC Futsal Asian Cup”; Wikipedia, „AFC Futsal Asian Cup”)
- Iran zajął trzecie miejsce w 2016 roku – po raz pierwszy reprezentacja spoza Ameryki Południowej i Europy stanęła na podium mistrzostw świata w futsalu. (Źródło: theotheriran.com, „Iran writes history at the 2016 Futsal World Cup”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- Iran wyeliminował obrońców tytułu, Brazylię, 4:3 w rzutach z punktu karnego w 1/8 finału – to jedna z największych niespodzianek w historii turnieju. (Źródło: theotheriran.com, „Iran writes history at the 2016 Futsal World Cup”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- Kraj, który rządzi na własnym kontynencie i stanął na podium mistrzostw świata, dowodzi, że futsal na najwyższym poziomie nie jest już tylko sprawą Ameryki Południowej i Europy. (Źródło: theotheriran.com, „Iran writes history at the 2016 Futsal World Cup”; Wikipedia, „Iran national futsal team”)
- Argentyna pokonała Rosję 5:4 w finale w Cali w 2016 roku i zdobyła pierwszy w historii tytuł mistrza świata; w finale 2021 przegrała z Portugalią. (Źródło: FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- Diego Giustozzi, który w 2007 roku jako kapitan poprowadził Argentynę do brązowego medalu, objął stanowisko trenera w 2014 roku i dwa lata później doprowadził drużynę do tytułu mistrza świata. (Źródło: Wikipedia, „Diego Giustozzi”; FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”)
- Argentyna nigdy nie awansowała dalej niż do ćwierćfinału mistrzostw świata i nie miała zawodowej ligi krajowej, a jednak przerwała serię siedmiu tytułów podzielonych między Brazylię i Hiszpanię. (Źródło: FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; DougReedFutsal, „10 Reflections on the 2016 Futsal World Cup”)
- Oba były pierwszymi tytułami mistrzów świata dla tych drużyn, a razem zakończyły epokę, w której puchar mistrzostw świata podnosiła wyłącznie Brazylia lub Hiszpania. (Źródło: FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Indywidualizm Brazylii, system Hiszpanii, uporządkowany awans Portugalii, era naturalizowanych zawodników w Rosji i azjatycka siła Iranu to różne drogi na szczyt, a trofeum trafia teraz w więcej rąk. (Źródło: FIFA, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)

## Test 6: Co tworzy szkołę narodową

- Szkoła narodowa to styl, z którego znany jest dany kraj, ukształtowany przez pracę trenerską, ligę i kulturę, na przykład brazylijska indywidualna maestria czy hiszpański system zespołowy. (Źródło: Ogólne kompendium historii futsalu)
- Szkoła brazylijska opiera się na bliskiej kontroli piłki, umiejętności gry jeden na jednego i improwizacji, zasilanych ogromną kulturą futsalu młodzieżowego i ulicznego. (Źródło: Ogólna wiedza o futsalu)
- Hiszpania zbudowała model zespołowy oparty na grze pozycyjnej, rotacji i pressingu, którego można nauczyć każdą zorganizowaną drużynę. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015); FutsalFeed, „The History of LNFS”)
- Zawodowa hiszpańska LNFS pozwalała zawodnikom trenować w pełnym wymiarze i przyciągała talenty z zagranicy, co podniosło poziom całego krajowego futsalu. (Źródło: Wikipedia, „LNFS”; FutsalFeed, „The History of LNFS”)
- Brazylijskie dzieci dorastają, grając na ulicach i boiskach, co jest jednym z powodów, dla których szkoła brazylijska jest tak technicznie wyrafinowana. (Źródło: Ogólna wiedza o futsalu)
- Brazylijscy zawodnicy i trenerzy w Hiszpanii, we Włoszech czy w Rosji mieszają style. Nowoczesne drużyny często łączą indywidualne umiejętności z zespołową organizacją. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015))
- Portugalia przeszła od bliskich sukcesów do tytułów dzięki stabilnemu trenerowi i złotemu pokoleniu, co pokazuje, że szkoła może się rozwijać. (Źródło: UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Strzałka pokazuje, jak 7 mija numer 8 Szarych. Indywidualna gra jeden na jednego to znak rozpoznawczy szkoły brazylijskiej. (Źródło: Ogólna wiedza o futsalu)
- Styl zaczyna się na poziomie młodzieżowym, kształtują go trenerzy i liga, a widoczny staje się na scenie międzynarodowej. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015))
- Brazylia słynie z indywidualnych umiejętności, Hiszpania z systemu zespołowego; wiele współczesnych drużyn plasuje się pomiędzy nimi. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015))

## Test 7: Kolumbia 2016, mistrzostwa świata pełne niespodzianek

- To były pierwsze mistrzostwa świata w Ameryce Południowej od czasu, gdy w 2008 roku gospodarzem była Brazylia. (Źródło: Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- Finał rozegrano w Cali 1 października 2016 roku. (Źródło: Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”; FIFA.com, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”)
- Rosja wyeliminowała Hiszpanię w ćwierćfinale w drodze do finału. (Źródło: Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”; DougReedFutsal, „10 Reflections on the 2016 Futsal World Cup”)
- Éder Lima, urodzony w Brazylii i reprezentujący Rosję, zdobył w Kolumbii sześć bramek. (Źródło: Wikipedia, „Éder Lima (futsal player)”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- Iran zdobył brązowy medal, pokonując Portugalię w rzutach z punktu karnego; Brazylia była drużyną, którą wyeliminował w 1/8 finału. (Źródło: theotheriran.com, „Iran writes history at the 2016 Futsal World Cup”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)
- Giustozzi był byłym kapitanem Argentyny, zanim objął reprezentację. (Źródło: Wikipedia, „Diego Giustozzi”)
- Objął stanowisko w 2014 roku i dwa lata później wygrał mistrzostwa świata. (Źródło: Wikipedia, „Diego Giustozzi”)
- B to rok 2016, mistrzostwa świata w Kolumbii; A to rok 2012, kiedy turniej odbył się w Tajlandii. (Źródło: Wikipedia, „Éder Lima (futsal player)”; Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- Były kapitan Giustozzi został trenerem w 2014 roku i dwa lata później zdobył tytuł mistrza świata. (Źródło: Wikipedia, „Diego Giustozzi”; FIFA.com, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”)
- Iran wyeliminował obrońców tytułu, Brazylię, odpadł w półfinale, a następnie wygrał mecz o trzecie miejsce. (Źródło: theotheriran.com, „Iran writes history at the 2016 Futsal World Cup”; Wikipedia, „2016 FIFA Futsal World Cup”)

## Test 8: Zawodnicy stojący za szkołami

- Gwiazdą futsalu Falcão jest Alessandro Rosa Vieira, a nie piłkarski pomocnik z lat 80. Paulo Roberto Falcão. (Źródło: Wikipedia, „Falcão (futsal player)”)
- Falcão zdobył dla Brazylii około 400 bramek w trakcie swojej długiej kariery reprezentacyjnej. (Źródło: Wikipedia, „Falcão (futsal player)”; FutsalFeed, „Falcão, Futsal God”)
- Manoel Tobias był królem strzelców mistrzostw świata w 1996 i 2000 roku oraz najlepszym zawodnikiem świata w 1999 i 2000 roku. (Źródło: Wikipedia, „Manoel Tobias”)
- Był strzelcem bramek, królem strzelców dwóch mistrzostw świata, a nie obrońcą. (Źródło: Wikipedia, „Manoel Tobias”)
- Braz objął drużynę w 2010 roku i doprowadził Portugalię do mistrzostw Europy 2018 i mistrzostw świata 2021. (Źródło: UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Ricardinho był wybierany najlepszym zawodnikiem świata więcej razy niż jakikolwiek inny zawodnik. (Źródło: UEFA.com, „Best of Ricardinho”)
- Pany Varela zdobył obie bramki, gdy Portugalia pokonała Argentynę 2:1 w finale 2021. (Źródło: UEFA.com, „2021 FIFA Futsal World Cup: Portugal beat Argentina in final”)
- Falcão został wybrany cztery razy (2004, 2006, 2011, 2012), a Manoel Tobias dwa razy (1999, 2000). (Źródło: Wikipedia, „Falcão (futsal player)”; Wikipedia, „Manoel Tobias”)
- Manoel Tobias błyszczał na mistrzostwach świata 1996 i 2000, Falcão przez całe lata 2000. aż do 2012 roku, a Ricardinho poprowadził Portugalię do mistrzostw Europy 2018 i mistrzostw świata 2021. (Źródło: Wikipedia, „Manoel Tobias”; Wikipedia, „Falcão (futsal player)”; UEFA.com, „Best of Ricardinho”)
- Jego pierwsza nagroda dla najlepszego zawodnika świata przyszła w 2004 roku, mistrzostwa świata rozgrywane u siebie w 2008, a kolejny tytuł w 2012. (Źródło: Wikipedia, „Falcão (futsal player)”; Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)

## Test 9: Porównanie Brazylii i Hiszpanii

- Hiszpania wygrała mistrzostwa świata w 2000 roku, pokonując Brazylię 4:3, i ponownie w 2004 roku, pokonując Włochy 2:1. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- Hiszpania pokonała Brazylię 4:3 w finale 2000 roku i przerwała serię tytułów FIFA Brazylii. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- Finał 2008 roku w Brazylii rozstrzygnęły rzuty z punktu karnego, a Brazylia wygrała serię 4:3. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- Obie szkoły wychodzą z odmiennych założeń: indywidualne umiejętności w Brazylii, zespołowa organizacja w Hiszpanii. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015))
- Indywidualna maestria zależy od ogromnej puli talentów; system zespołowy można wyćwiczyć w każdej zaangażowanej grupie. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015))
- LNFS uchodzi za najsilniejszą ligę na świecie i skupia wielu czołowych zagranicznych zawodników, zwłaszcza Brazylijczyków. (Źródło: Wikipedia, „LNFS”)
- Brazylia i Hiszpania podzieliły między siebie większość tytułów mistrzów świata, grając w bardzo różnych stylach, a każda z nich czerpała coś od drugiej. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- Strzałki pokazują, jak 7 i 10 zamieniają się pozycjami, by wyciągnąć krycie Szarych. Zespołowa rotacja i gra pozycyjna to znak rozpoznawczy szkoły hiszpańskiej. (Źródło: DougReedFutsal, „The Evolution of Futsal” (2015))
- 1996, 2000, 2008 i 2012: cztery finały mistrzostw świata między dwiema wielkimi potęgami. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- 2000, 2004 i 2008. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)

## Test 10: Wschodzące potęgi

- Mistrzostwa świata 2024 rozegrano w Uzbekistanie, gdzie Brazylia pokonała w finale Argentynę. (Źródło: Wikipedia, „2024 FIFA Futsal World Cup”)
- Portugalia wygrała mistrzostwa świata 2021 na Litwie; w Słowenii zdobyła mistrzostwo Europy 2018. (Źródło: Wikipedia, „2021 FIFA Futsal World Cup”; UEFA.com, „2021 FIFA Futsal World Cup: Portugal beat Argentina in final”; Wikipedia, „UEFA Futsal Euro”)
- Każde mistrzostwa świata od 1989 do 2012 roku wygrała Brazylia lub Hiszpania; Argentyna przerwała ten schemat. (Źródło: FIFA.com, „Argentina conquer Colombia 2016, end Brazil-Spain reign”; Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- Iran zdobył swój trzynasty tytuł kontynentalny w 2024 roku. (Źródło: Wikipedia, „AFC Futsal Asian Cup”)
- Pierwsze trofeum Portugalii padło w meczu z Hiszpanią, 3:2 po dogrywce, w Lublanie. (Źródło: Wikipedia, „UEFA Futsal Euro”; UEFA.com, „Portugal: their winning run”)
- Włochy wygrały mistrzostwa Europy dwukrotnie, w 2003 i 2014 roku, co było jednym z nielicznych przerwań serii tytułów Hiszpanii. (Źródło: UEFA.com, „Who has won the Futsal EURO?”)
- Argentyna dotarła też do dwóch kolejnych finałów, przegrywając 2:1 z Portugalią w 2021 roku i 2:1 z Brazylią w 2024 roku. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)
- A to 2016, zwycięstwo Argentyny w mistrzostwach świata; B to 2021, zwycięstwo Portugalii; C to 2022, wygrana Japonii nad Iranem w Pucharze Azji. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”; Wikipedia, „2022 AFC Futsal Asian Cup”)
- 2016, 2021 i 2022. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”; Wikipedia, „2022 AFC Futsal Asian Cup”)
- 2016, 2021 i 2024: jeden tytuł i dwa przegrane finały. (Źródło: Wikipedia, „FIFA Futsal World Cup”)

Źródła: Rozdział 2 (History of futsal) FIFA Futsal Coaching Manual (2025) dla zarysu początków, zarządzania i rozprzestrzeniania się gry. Szczegóły dotyczące dat, nazwisk i pierwszych wydarzeń to ogólna, możliwa do zweryfikowania historia futsalu: każde pytanie podaje w wierszu Source konkretne, rzeczywiste źródło, a nie zbiorcze odwołanie do podręcznika. Gdy podpoziomy 9.4 i 9.5 wracają do elementu taktyki lub przepisu znanego już z Poziomów 1–7 (ustawienie 4-0, lotny bramkarz, rzut z autu, faule akumulowane, zasada czterech sekund), pytanie dotyczy momentu w historii, w którym to się zmieniło, i powodu zmiany, i powołuje się na źródło tej zmiany.

Rozwiąż testy: https://insporta.app/try?utm_source=book&utm_medium=referral