Kultowe mecze

Był to pierwszy mecz testowy serii 1960/61, rozegrany na Gabba w Brisbane. Australia, goniąc 233, straciła wszystkie wickety przy 232, gdy ostatni rzut przyniósł run out.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Kapitan Indii Zachodnich Frank Worrell oddał ostatniego overa Wesowi Hallowi. W overze Halla padły trzy wickety, w tym dwa run outy, a wyniki się zrównały.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Solomon zbił stumpy rzutem z boku, z pozycji square leg, mając do celowania tylko jeden stump, i wyeliminował Iana Meckiffa. Po raz pierwszy mecz testowy zakończył się tie.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Davidson zdobył 44 i 80 oraz miał rezultaty 5/135 i 6/87. Nikt wcześniej nie osiągnął w jednym meczu testowym zarówno 100 runów, jak i 10 wicketów.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Tie padł w pierwszym meczu testowym serii w 1986 roku na Chepauk w Madrasie. Indie, potrzebując 348, straciły wszystkie wickety przy 347, gdy do końca zostały jeszcze dwa rzuty.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Jones wielokrotnie wymiotował przy wickecie i tej nocy dostał kroplówkę z solą fizjologiczną. Swoje 210 zdobył w wilgoci i upale, przez które ledwo mógł ustać na nogach.

Źródło: Wisden · zastosowanie

Matthews wyeliminował Maninder Singha przez LBW na dwa rzuty przed końcem, zdobywając swój dziesiąty wicket w meczu. Rzucał niemal bez zmiany przez cały ostatni dzień, w swetrze.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Tie wymaga, aby łączne wyniki były dokładnie równe, a drużyna odbijająca jako ostatnia straciła wszystkie wickety. Jeśli wyniki są równe, ale ta drużyna nie straciła wszystkich wicketów w chwili upływu czasu, mecz kończy się remisem.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Tylko mecze testowe w Brisbane w 1960 roku i w Madrasie w 1986 roku zakończyły się tie. Testowe tie zdarzają się znacznie rzadziej niż w meczach jednodniowych, ponieważ przy dwóch inningsach na drużynę dokładne zrównanie łącznych wyników jest mało prawdopodobne.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Brisbane 1960 otworzyło serię pięciu meczów testowych, a Madras 1986 serię trzech, więc każdy tie padł w pierwszym meczu swojej serii. W obu przypadkach drużyny przystępowały do ostatniego overa meczu przy równych wynikach.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Anglia zdobyła 174 wobec 401/9 z deklaracją Australii i musiała grać follow-on, mając 227 runów straty. Tylko raz wcześniej, w 1894 roku, drużyna wygrała mecz testowy po follow-on.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Ladbrokes wyświetliło na tablicy wyników w Headingley kurs 500 do 1 na Anglię. Dennis Lillee i Rod Marsh postawili niewielkie zakłady przy tym kursie i wygrali, gdy Anglia zwyciężyła.

Źródło: Wisden · zastosowanie

Botham wszedł do gry, gdy Anglii groziła porażka w jednym inningsie, i zdobył 149 not out ze 148 rzutów. Zrezygnował z funkcji kapitana po poprzednim meczu testowym na Lord's.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Dilley zdobył 56 w partnership 117 runów na ósmy wicket, uwalniając Bothama do ataku. Następnie Old dodał 29, dzięki czemu Anglia w ogóle wyznaczyła Australii jakiś cel.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Willis zdobył 8/43 w 15.1 overa, nacierając od strony Kirkstall Lane. Australia straciła ostatnie dziewięć wicketów za 55 runów i zabrakło jej 18 runów.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Jedyny wcześniejszy przypadek to zwycięstwo Anglii nad Australią w Sydney w 1894/95 po follow-on. Headingley 1981 było drugim, a Kolkata 2001 dopisała trzeci.

Źródło: Wisden · zastosowanie

Kim Hughes prowadził Australię jako kapitan w Headingley i wymusił follow-on przy przewadze 227 runów. Decyzja wydawała się rutynowa, dopóki mecz nie odwrócili Botham i Willis.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Ian Botham zrezygnował z kapitaństwa po zdobyciu zera w obu inningsach na Lord's. Mike Brearley wrócił w Headingley i poprowadził Anglię do trzech zwycięstw w ostatnich czterech meczach testowych.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Anglia wygrała serię 3:1 po tym, jak przegrywała 0:1, a decydujący był Botham w Headingley, Edgbaston i Old Trafford. Od tamtej pory seria nazywana jest Botham's Ashes.

Źródło: Wisden · wiedza

Australia, której do wygranej brakowało zaledwie 151 runów, załamała się przy 105/4, gdy Botham zdobył 5/1 w 28 rzutach. Anglia wygrała o 29 runów i objęła prowadzenie w serii 2:1, nieco ponad tydzień po ucieczce w Headingley.

Źródło: Wisden · wiedza

Australia wygrała 16 meczów testowych z rzędu, co było rekordem, i zwyciężyła też w Mumbaju, otwierając serię. Kolkata przerwała tę passę.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Australia zdobyła 445, a Indie odpowiedziały wynikiem 171, więc Steve Waugh wymusił follow-on przy przewadze 274 runów. Indie odbijały następnie prawie dwa dni.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Laxman zdobył 281, odbijając na trzeciej pozycji, co było wówczas rekordem Indii, dokładając 376 runów w partnership z Dravidem na piąty wicket. Indie zamieniły stratę w przewagę ponad 380 runów.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Harbhajan Singh zdobył 6/73 ostatniego dnia, a Tendulkar wyeliminował Haydena, Gilchrista i Warne'a. Australia przegrała o 171 runów.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Harbhajan wyeliminował Pontinga, Gilchrista i Warne'a kolejnymi rzutami. Żaden bowler Indii nie zrobił wcześniej hat-tricka w meczu testowym.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Trzy drużyny, które wygrały po follow-on, to Anglia w 1894/95, Anglia w 1981 i Indie w 2001. Australia była po przegrywającej stronie we wszystkich trzech przypadkach.

Źródło: Wisden · zastosowanie

Półfinał odbył się na Edgbaston 17 czerwca 1999 roku. Australia zdobyła 213, a RPA straciła wszystkie wickety przy tym samym wyniku w czwartym rzucie ostatniego overa.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Klusener uderzył w stronę mid-on i ruszył; Donald, wychodząc z linii w oczekiwaniu na run, upuścił kij i nie zdołał wrócić. Wyniki były równe, więc mecz zakończył się tie.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Przepisy przewidywały awans drużyny wyżej sklasyfikowanej w tabeli Super Six. Australia pokonała RPA w tej rundzie, więc tie wystarczył, by wyeliminować RPA.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

W finale na Lord's Australia wyeliminowała Pakistan za 132 i zdobyła potrzebne runy w 20.1 overa. Był to drugi tytuł Australii w Pucharze Świata.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

McGrath skręcił kostkę na piłce pozostawionej na boisku podczas treningu gry w polu i został wycofany ze składu. Ricky Ponting wygrał następnie losowanie i posłał Anglię do odbijania.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Anglia straciła wszystkie wickety przy 407 jeszcze pierwszego dnia, zdobywając ponad pięć runów na over. Od tej chwili decyzja Pontinga, by to jego drużyna rzucała, była kwestionowana.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Australia, potrzebując 282, straciła wszystkie wickety przy 279. Różnica dwóch runów to najmniejsza przewaga w runach w jakimkolwiek meczu testowym The Ashes.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Kasprowicz odbił rękawicą wznoszący się rzut Harmisona do wicket-keepera i został uznany za out przez Billy'ego Bowdena. Telewizja pokazała, że dolna ręka zeszła z kija, więc powinien przetrwać.

Źródło: Wisden · zastosowanie

Gdy Anglia świętowała zwycięstwo różnicą dwóch runów, Flintoff podszedł prosto do kucającego Bretta Lee, by go pocieszyć. Fotografia stała się symbolem serii.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Australia zdobyła 434/4, a RPA odpowiedziała wynikiem 438/9 i wygrała. Mecz nazwano od wyższej z dwóch sum.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Ponting zdobył 164 ze 105 rzutów, a Mike Hussey (81) i Simon Katich (79) utrzymywali tempo. 434 Australii pobiło rekord meczów jednodniowych o ponad 30 runów.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Gibbs zdobył 175 ze 111 rzutów po szybkich 90 Grahama Smitha na otwarciu. Boucher miał 50 not out, gdy zwycięskie runy padły na rzut przed końcem.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Boucher zdobył zwycięskie runy w rzucie Bretta Lee, gdy do końca pozostał jeden rzut, a stracono dziewięć wicketów. Był to najwyższy udany pościg w meczu jednodniowym w ogóle.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Mick Lewis stracił 113 runów, nie zdobywając wicketu w swoich dziesięciu overach. Żaden bowler nie stracił więcej w inningsie ODI.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Anglia zmierzyła się z Nową Zelandią, której kapitanem był Kane Williamson, na Lord's 14 lipca 2019 roku. Był to drugi z rzędu finał Nowej Zelandii po 2015 roku.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Nowa Zelandia zdobyła 241/8, a najwięcej, 55, uzyskał Henry Nicholls. Na zużytym, ospałym pitchu pościg okazał się znacznie trudniejszy, niż się wydawało.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Anglia straciła wszystkie wickety przy 241 w ostatnim rzucie, dokładnie wyrównując wynik Nowej Zelandii. Był to pierwszy tie w finale Pucharu Świata mężczyzn.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Stokes rzucał się do swojego pola, gdy rzut Martina Guptilla odbił się rykoszetem w stronę liny granicznej. Sędziowie przyznali dwa runy za bieg plus cztery za boundary; były sędzia stwierdził później, że prawidłowo należało przyznać pięć.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Anglia zdobyła więcej czwórek i szóstek w finale i Super Overze łącznie, 26 wobec 17 Nowej Zelandii. Ta zasada została wkrótce zniesiona.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Od października 2019 roku ICC zdecydowało, że po zakończonym tie Super Overze rozgrywane będą kolejne Super Overy aż do zwycięstwa jednej ze stron. Liczba boundary przestała być kryterium rozstrzygającym.

Źródło: ICC · wiedza

Anglia, potrzebując 359, miała 286/9, gdy Stokes, zatrzymując na sobie strike, doszedł do 135 not out. Wraz z Jackiem Leachem dodał 76 w partnership na ostatni wicket.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Anglia straciła wszystkie wickety przy 67 w 27.5 overa, a Josh Hazlewood zdobył 5/30. Był to jej najniższy wynik przeciwko Australii od 1948 roku, a mimo to wygrała.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza

Australia zużyła swój ostatni review na apel o LBW przeciwko Leachowi, który pozostał not out. Gdy w następnym overze Stokes został trafiony wprost przed wicketem, nie mogła tego zakwestionować.

Źródło: ESPNcricinfo · zastosowanie

Australia wygrała na Old Trafford i prowadziła 2:1, a zwycięstwo Anglii o 135 runów na The Oval dało 2:2. Jako obrońca tytułu Australia zachowała The Ashes; była to pierwsza zremisowana seria The Ashes od 1972 roku.

Źródło: ESPNcricinfo · wiedza