Legendarni trenerzy

Huddersfield zdobył trzy tytuły z rzędu, ostatni w 1926 roku, w sezonie po jego odejściu.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Leeds City wyrzucono z Football League w 1919 roku; Chapman dostał zakaz, ale później został oczyszczony z zarzutów.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Chapman przekonał London Transport do zmiany nazwy stacji najbliższej Highbury.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Chciał, żeby drużyna wyróżniała się na boisku; białe rękawy od tamtej pory są częścią stroju.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Kazał zamontować oświetlenie na Highbury, ale władze nie zezwalały na mecze ligowe przy światłach aż do lat 50.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Arsenal zdobył potem trzy tytuły z rzędu, których budowę rozpoczął.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Popiersie z brązu stoi dziś na Emirates Stadium.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1919, 1924, 1925 i 1932.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Northampton od 1907, Leeds City od 1912, Huddersfield od 1921 i Arsenal od 1925.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Arsenal pokonał 2:0 na Wembley Huddersfield, dawny klub Chapmana.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

„Klątwa Béli Guttmanna” jest przywoływana za każdym razem, gdy Benfica przegrywa europejski finał.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Pięć finałów Pucharu Europy, finał Pucharu UEFA i dwa finały Ligi Europy.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Rzadko zostawał gdziekolwiek dłużej niż dwa sezony.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Potem wpisywał do kolejnych kontraktów klauzulę, że nie można go zwolnić, dopóki jego zespół jest liderem.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Tournée odbyło się po powstaniu węgierskim, a kilku zawodników nigdy nie wróciło do domu.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Niektórzy historycy przypisują mu zasługę w rozpowszechnieniu idei 4-2-4, z których Brazylia korzystała na mistrzostwach świata 1958.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Hakoah wygrało mistrzostwo Austrii w 1925 roku i pojechało w tournée po Stanach Zjednoczonych, gdzie Guttmann został, by grać.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Lata 20., 1955, 1961 i 1962.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1963, 1965, 1968 i 1988.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Porto o włos wyprzedziło Benfikę w walce o tytuł w 1959 roku, a Benfica zatrudniła go tamtego lata.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Jego mistrzowski Atlético pojawił się przed epizodami w Sevilli i Barcelonie.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

W 1960 roku odszedł do Interu po kłótni z gwiazdą klubu Kubalą.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Przezwisko się przyjęło, gdy Inter pod jego wodzą zdobył trzy tytuły mistrza ligi i dwa Puchary Europy.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Hasła w rodzaju „klasa plus przygotowanie plus inteligencja plus atletyczność równa się mistrzostwo”.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Zawodników zabierano z domu i od rodzin na kilka dni przed ważnymi meczami.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Prezydent Interu Angelo Moratti uczynił go pierwszym trenerem opłacanym jak gwiazda.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

To było jego ostatnie ważne trofeum; później przyszedł już tylko mało znaczący Puchar Anglo-Włoski z 1972 roku, również z Romą.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Atlético pod koniec lat 40., Barcelona od 1958, Inter od 1960 i Roma od 1968.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1960, 1963, 1964 i 1967.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Wychował się w Casablance, a przed pracą trenerską grał we Francji.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Seria trwała od 1966 do 1974 roku, wyrównując ówczesny rekord świata.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Dunfermline pokonało Celtic w powtórzonym finale, co przyczyniło się do jego powrotu na Parkhead.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Pracował w kopalniach w Lanarkshire, grając na pół etatu.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Celtic miał silne katolickie korzenie; Stein grał w klubie w latach 50.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Odszedł, by zostać selekcjonerem Szkocji – cztery lata po własnych 44 dniach Briana Clougha w Leeds.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Zasłabł, gdy Szkocja remisowała 1:1 z Walią; jego asystent Alex Ferguson poprowadził drużynę do turnieju finałowego.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Widnieje na murach i transparentach wokół Celtic Park.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1961, 1965, 1967 i 1978.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Stein od 1978, Ferguson jako tymczasowy trener po śmierci Steina w 1985, Roxburgh od 1986.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Rangers zdobyli tytuł w sezonie 1974/75, ostatni przed powstaniem Scottish Premier Division.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

W 1934 roku zdobył z City Puchar Anglii.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Łącznie zginęły 23 osoby, w tym dziennikarze i członkowie załogi.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Taylor i Byrne zginęli na miejscu; Charlton przeżył i wygrał mistrzostwa świata w 1966 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Murphy, który w tym roku był też selekcjonerem Walii, poprowadził prowizorycznie odbudowany zespół do finału Pucharu Anglii.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Nat Lofthouse strzelił obie bramki, drugą po szarży na bramkarza Harry'ego Gregga.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Gregg wyniósł niemowlę wraz z matką, a także kolegów z drużyny.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Sir Matt pozostał w klubie jako dyrektor po tym, jak ustąpił ze stanowiska.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1945, 1956, 1958 i 1968.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Charlton grał do 1973 roku, Foulkes do 1969, a Gregg do 1966.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

United wygrał 4:1 po dogrywce na Wembley, dziesięć lat po Monachium; Charlton strzelił dwie bramki.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Awansowali w 1962 roku, a dwa lata później zostali mistrzami.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Maleńka wioska wydała około pięćdziesięciu zawodowych piłkarzy; Shankly wygrał później z Preston Puchar Anglii w 1938 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Miało to przypominać gościom, z kim grają.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Jego asystent Bob Paisley przejął drużynę niechętnie.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Lubił mówić, że był w Rzymie dwa razy: raz, żeby go wyzwolić, i raz, żeby pokonać Borussię Mönchengladbach.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Wraz z trzema Pucharami Europy, Pucharem UEFA i trzema Pucharami Ligi.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Strzelił bramkę w półfinale z Evertonem i był gorzko rozczarowany.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1962, 1964, 1973 i 1974.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Paisley wygrał trzy, Fagan jeden, a Shankly ani jednego.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Liverpool pokonał Leeds 2:1 po dogrywce na Wembley w 1965 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Forest wygrał ligę z przewagą siedmiu punktów jako świeżo awansowany zespół.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Rekord utrzymał się do 2004 roku, gdy przebił go Arsenal.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

John Robertson zdobył jedyną bramkę w Madrycie, przeciwko Hamburgowi Kevina Keegana.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Clough sprowadził go z Birmingham City w lutym 1979 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Strzelił 251 bramek ligowych w 274 meczach dla Middlesbrough i Sunderlandu.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Clough powiedział, że bez Taylora jest nikim; para pokłóciła się na dobre w latach 80.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Przeszedł na emeryturę, gdy Forest zajął ostatnie miejsce w pierwszym sezonie Premier League.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1972, 1975, 1979 i 1993.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Hartlepools od 1965, Derby od 1967, Leeds przez 44 dni w 1974 i Forest od 1975.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Robertson dośrodkował z lewej strony, a Francis w swoim pierwszym meczu europejskim strzelił głową bramkę przeciwko Malmö.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Dynamo było pierwszym radzieckim klubem, który wygrał europejskie trofeum.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Blochin zdobył w tym roku Ballon d'Or.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Biełanow był drugim zawodnikiem Dynama, który ją zdobył, po Blochinie w 1975 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Zawarow, Blochin i Jewtuszenko strzelili bramki na Stade de Gerland.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Dynamo pokonało Real Madryt w ćwierćfinale.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Lewy skrzydłowy słynął z rzutów rożnych „suchym liściem”, po których podkręcona piłka wpadała do siatki.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Zasłabł na ławce podczas meczu i zmarł kilka dni później.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1975, 1986, 1988 i 1999.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Blochin w 1975 i Biełanow w 1986 w Dynamie; Szewczenko wygrał w 2004 w Milanie.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Gullit i Van Basten strzelili bramki w Monachium, Van Basten swoim słynnym uderzeniem z powietrza.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Feyenoord pokonał Celtic 2:1 po dogrywce w Mediolanie.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Brugge przegrało 0:1 z Liverpoolem na Wembley.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Holendrzy przegrali 1:3 z Argentyną po dogrywce w Buenos Aires.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Był pierwszym trenerem, który wygrał wszystkie trzy główne klubowe rozgrywki UEFA.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Włochy z Juventusem i Interem, Niemcy z Bayernem, Portugalia z Benfiką i Austria z Salzburgiem.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

„Was erlauben Strunz?” stało się w Niemczech powiedzonkiem.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Doprowadził Irlandię na Euro 2012.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1970, maj 1978, czerwiec 1978 i 1983.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1977, 1984 i 1985.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Stadion Prater przemianowano na Ernst-Happel-Stadion po jego śmierci w 1992 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Herberger prowadził reprezentację Niemiec w latach 1936–1964.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Schön prowadził Niemcy Zachodnie na czterech mistrzostwach świata w latach 1966–1978, wygrywając w 1974 roku.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Ramsey zastosował ustawienie 4-4-2, w którym Ball i Peters pracowali na skrzydłach.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Wygrał dwie Ligi Mistrzów z Realem Madryt, mistrzostwa świata 2010 i Euro 2012 z Hiszpanią.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Aragonés odszedł po turnieju; del Bosque wygrał dwa następne.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Zagallo wygrał jako zawodnik w 1958 i 1962, a jako trener w 1970; Beckenbauer wygrał w 1974 i 1990.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Pozzo jest jedynym trenerem, który wygrał dwa mistrzostwa świata.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

1934, 1966, 1982 i 2018.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Euro 1964, Euro 2008, mistrzostwa świata 2010 i Euro 2012 oraz Euro 2024.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie

Francja Jacqueta pokonała Brazylię 3:0 w Paryżu; jego asystent Lemerre wygrał Euro 2000.

Źródło: Dane klubów i rozgrywek; biografie i współczesne relacje o trenerach · zastosowanie