Młody i rozwijający się zawodnik

All Stars Cricket to program wstępny ECB dla dzieci w wieku od pięciu do ośmiu lat, który daje bardzo małym dzieciom serię cotygodniowych gier i podstawowych umiejętności, zanim dołączą do drużyn wiekowych.

Źródło: ECB All Stars Cricket · wiedza

Dynamos Cricket jest skierowany do dzieci w wieku od ośmiu do jedenastu lat, jako kolejny krok po All Stars albo pierwsze uporządkowane wprowadzenie dla dzieci, które w tym wieku dopiero poznają ten sport.

Źródło: ECB Dynamos Cricket · wiedza

Programy krajowe są oferowane rodzinom jako określone zobowiązanie około ośmiu cotygodniowych sesji, co ułatwia start i pozwala klubom planować wolontariuszy i sprzęt.

Źródło: ECB All Stars Cricket · wiedza

ECB oparło swoje zalecenia dotyczące formatów juniorskich na trzyletnim projekcie badawczym doktoranckim z Loughborough University, a także na danych z Australii i Nowej Zelandii oraz opiniach lig.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · wiedza

Mniejsze drużyny oznaczają, że każdy zawodnik gra w polu blisko akcji, wcześniej odbija i więcej rzuca, więc format ma zwiększać zaangażowanie, zamiast pozostawiać dzieci czekające na dalekim polu.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · wiedza

W pairs cricket za wyeliminowanie odejmuje się parze odbijających kilka runów, zamiast kończyć ich innings, więc dziecko, które odpadnie, nadal ma pełną turę przy wickecie.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · zastosowanie

Krótszy pitch sprawia, że rzuty docierają z prędkością i pozwalają młodym bowlerom celnie kierować piłkę, więc rozwijają się umiejętności i bieganie między wicketami, zamiast stać w miejscu na pitchu pełnej długości.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · zastosowanie

Bliższa granica boiska pozwala dzieciom od czasu do czasu uderzyć czwórkę i dostrzec sens zatrzymywania runów, więc odbijanie jest satysfakcjonujące, a gra w polu traktowana jest jak prawdziwa część gry.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · zastosowanie

W większości ścieżek rozwoju twarda piłka pojawia się około kategorii do jedenastu lat, po tym jak miększe lub stopniowo twardsze piłki pozwoliły młodszym dzieciom uczyć się odbijać i grać w polu bez lęku, jaki daje twarda piłka.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · wiedza

Pełne wymiary i duża drużyna rozpraszają młodych zawodników po dużym polu, na które piłka rzadko trafia, dlatego zalecane krótsze, mniejsze formaty istnieją właśnie po to, by tego uniknąć.

Źródło: zalecane przez ECB formaty juniorskie · zastosowanie

W przypadku młodych zawodników radość z gry planuje się jako cel, a nie traktuje jako bonus, ponieważ dziecko, które się bawi, gra dalej, a dziecko, które gra dalej, ma czas na rozwój.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Więcej dzieci pozostających w krykiecie oznacza, że więcej z nich dochodzi do wieku, w którym można oceniać umiejętności, więc utrzymanie zasila ścieżkę talentów, a nie tylko krótkoterminowe liczby klubu.

Źródło: ECB Long Term Player Development · wiedza

Wycofywanie się z zorganizowanego sportu rośnie przez wczesne dorastanie, więc programy juniorskie ocenia się częściowo po tym, ilu zawodników nadal mają w wieku czternastu lub piętnastu lat.

Źródło: literatura o długoterminowym rozwoju zawodnika · wiedza

Jeśli odbijają i rzucają tylko silniejsi zawodnicy, pozostali przestają się rozwijać i tracą zainteresowanie, więc rozdzielanie tur w grupie chroni zarówno rozwój, jak i radość z gry.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Dziecko, które nigdy naprawdę nie odbija ani nie rzuca, nie widzi postępów ani sensu przychodzenia, więc kolejność odbijania i plan rzutów, które zawsze chronią wynik, mogą kosztować klub zawodników.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Umiejętności w wieku jedenastu czy dwunastu lat słabo przewidują umiejętności dorosłego, więc wczesne odsuwanie ryzykuje pożegnanie dzieci, które by się rozwinęły, i zmniejsza grupę, zanim można ją ocenić.

Źródło: literatura o długoterminowym rozwoju zawodnika · wiedza

Polityka doboru nastawiona na wygraną koncentruje czas gry na kilku dzieciach, a pozostałe zostawia w roli widzów, więc ogólny rozwój kadry zwalnia, nawet gdy wyniki się poprawiają.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Dzieci grają lepiej i czerpią z tego więcej radości, gdy dorośli przy linii boiska oferują wsparcie, a nie potok poprawek, dlatego kodeksy postępowania koncentrują się na zachęcaniu.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · wiedza

Zakończenie grą odsyła dzieci do domu z chęcią powrotu, podczas gdy zakończenie karnym ćwiczeniem sprawia, że sesja wydaje się obowiązkiem i podkopuje powód, dla którego się zapisały.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Trofea i run rate niewiele mówią o rozwoju na poziomie juniorskim, ale wysoki odsetek dzieci zapisujących się ponownie pokazuje, że program zatrzymuje je w grze.

Źródło: ECB Long Term Player Development · wiedza

Model długoterminowy ujmuje rozwój jako drogę przez dzieciństwo i dorastanie, więc trener ocenia młodego zawodnika na tle lat wzrostu, a nie wyników z bieżącego semestru.

Źródło: literatura o długoterminowym rozwoju zawodnika · wiedza

Côté nazywa pierwszą fazę latami próbowania, czasem na wypróbowywanie wielu sportów i zabawową praktykę, zanim późniejsze lata specjalizacji i inwestowania zawężą uwagę.

Źródło: Côté, Developmental Model of Sport Participation · wiedza

Faza próbowania sprzyja różnorodności i celowej zabawie w różnych sportach, budując szerokie umiejętności ruchowe i utrzymując wysoką motywację, zanim nastąpi zawężenie do jednej gry.

Źródło: Côté, Developmental Model of Sport Participation · wiedza

Badania elitarnych sportowców często pokazują wczesną różnorodność, a nie wczesną specjalizację: dzieciństwo z wieloma dyscyplinami wiąże się z lepszymi wynikami w dłuższej perspektywie i z późniejszym zaangażowaniem.

Źródło: literatura o długoterminowym rozwoju zawodnika · wiedza

Tak wczesna specjalizacja wiąże się z kontuzjami przeciążeniowymi, wypaleniem psychicznym i większym ryzykiem porzucenia sportu, dlatego trener skierowałby rodzinę ku szerszej ofercie sportowej.

Źródło: Côté & Lidor, badania nad wczesną specjalizacją · zastosowanie

Intensywne poprawianie techniki w młodym wieku zastępuje swobodną zabawę, która buduje sprawność ruchową i miłość do gry, a rzadko naprawia ruch, który i tak zmieni się wraz ze wzrostem.

Źródło: ECB Long Term Player Development · zastosowanie

Szybki wzrost na krótko zaburza koordynację i wyczucie czasu, dlatego spojrzenie długofalowe zakłada, że wyniki będą się wahać, i zachowuje spokój, zamiast traktować spadek jako trwałe ograniczenie.

Źródło: literatura o długoterminowym rozwoju zawodnika · zastosowanie

Zabawa celowa jest nieformalna, przyjemna i kształtowana przez same dzieci; kontrastuje z praktyką celową, która wymaga wysiłku, jest uporządkowana i nastawiona na poprawę.

Źródło: Côté, Developmental Model of Sport Participation · wiedza

Łączenie krykieta z różnymi grami w tym wieku odpowiada etapowi próbkowania: rozwija ogólną sprawność i podejmowanie decyzji, a specjalizację i jej ryzyka trzyma na dystans.

Źródło: Côté, Developmental Model of Sport Participation · zastosowanie

Modele zgodnie wskazują na cierpliwość: chroń radość z gry, zachowaj szerokie możliwości i oceniaj młodego zawodnika po jego drodze rozwoju, bo wczesne wyniki słabo przewidują umiejętności w dorosłości.

Źródło: literatura o długoterminowym rozwoju zawodnika · wiedza

Mecz juniorów należy do zawodników; gdy trener zadba o podstawy, odsunięcie się pozwala dzieciom podejmować na boisku decyzje, których gra ma je nauczyć.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · wiedza

Dziecko, które ustawia zawodników w polu i zmienia bowlerów, uczy się czytać grę i prowadzić rówieśników, a te umiejętności rozwijają się tylko wtedy, gdy naprawdę powierzy się mu odpowiedzialność.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Jeśli dzieci zawsze odbijają i stoją w polu na tym samym miejscu, ćwiczą tylko jedną część gry, więc rotacja daje każdemu doświadczenie w otwieraniu inningsu, kończeniu go i ustawieniu blisko odbijającego.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Polecenia wydawane przy każdym rzucie sprawiają, że dziecko wykonuje cudze decyzje, zamiast uczyć się czytać bowlera i decydować, a to przeciwieństwo tego, co powinien budować mecz.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Kilku dorosłych wydających różne polecenia przeciąża dziecko, dlatego ograniczenie wskazówek na boisku do jednego źródła utrzymuje jasność przekazu i pozwala zawodnikowi według niego działać.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · wiedza

Na poziomie juniorskim uczestnictwo ma pierwszeństwo przed wynikiem, więc od trenera oczekuje się, że da każdemu sensowną szansę gry, nawet gdy węższy skład miałby większe szanse na zwycięstwo.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Młodzi zawodnicy więcej wynoszą ze spokojnego słowa o wysiłku i jednej jasnej lekcji niż ze szczegółowego omówienia błędów, które najczęściej tylko ich przygasza i zniechęca do powrotu.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Rodzice mają dopingować, wozić dzieci i pomagać w organizacji dnia, a nie trenować z linii boiska, dzięki czemu przy linii bocznej panuje pozytywna atmosfera, a trening pozostaje spójny.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · wiedza

Gdy wynik jest już przesądzony, oddanie overów zawodnikom, którzy rzadko rzucają, zamienia końcówkę w cenne doświadczenie, którego inaczej by nie zdobyli, i to bez realnych kosztów.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · zastosowanie

Wspólny przekaz wskazówek dla juniorów brzmi tak: dorośli przygotowują wszystko i dopingują, a potem oddają grę dzieciom, bo grając, uczą się jej najlepiej.

Źródło: ramowy program trenerski ECB · wiedza

Efekt wieku względnego to skłonność do częstszego wybierania dzieci urodzonych krótko po dacie granicznej, a więc należących do najstarszych w grupie, niż ich młodszych rówieśników.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · wiedza

Różnica nawet roku w wieku przy jedenastu czy dwunastu latach to duża różnica wzrostu i koordynacji, więc starsze dzieci wyglądają na zdolniejsze i są wybierane, nawet gdy umiejętności są równe.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · wiedza

Badania śledzące kadry krykietowe od poziomu do lat dziewięciu do poziomu do lat szesnastu stwierdzają ten efekt na każdym etapie, najsilniej jednak w kategoriach do lat dwunastu i do lat czternastu, gdzie różnice w dojrzewaniu sięgają szczytu.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · wiedza

Wcześnie dojrzewające dzieci są nadreprezentowane w najmłodszych kwartałach urodzenia w kadrach, co sugeruje, że względnie młody zawodnik często potrzebuje wczesnego skoku wzrostowego, żeby w ogóle zostać zauważony.

Źródło: badania nad selekcją do akademii krykieta i dojrzewaniem · zastosowanie

Dominacja w kategorii do lat trzynastu może wynikać z tego, że ktoś jest o jedenaście miesięcy starszy i bardziej zaawansowany w dojrzewaniu niż rywale, dlatego rozsądny selekcjoner sprawdza, czy to nie wzrost, a nie umiejętności, robi różnicę.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · zastosowanie

Ten zawodnik należy do najmłodszych w grupie i jeszcze nie urósł, więc teraz jest w gorszej sytuacji, ale później może nadrobić dystans; świadomość efektu wieku względnego przemawia więc za cierpliwością, a nie za zwolnieniem go z kadry.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · zastosowanie

Względnie młodsi zawodnicy, wielokrotnie pomijani na tle starszych rówieśników, częściej tracą motywację i odchodzą, więc ta stronniczość nie tylko wypacza, lecz także uszczupla pulę talentów.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · wiedza

Bio-banding dzieli zawodników według stopnia dojrzałości, a nie daty urodzenia, dzięki czemu duży, wcześnie rozwinięty zawodnik i mały, późno rozwinięty mogą rywalizować z równymi sobie fizycznie.

Źródło: badania nad selekcją do akademii krykieta i dojrzewaniem · wiedza

Rejestrowanie dojrzałości pozwala selekcjonerom uwzględnić dziecko, które jest po prostu na przedzie we wzroście, i wskazać późno dojrzewającego zawodnika, którego umiejętności są przesłonięte, co poprawia dobór tych, którzy zostają w kadrze.

Źródło: badania nad selekcją do akademii krykieta i dojrzewaniem · zastosowanie

Monitorowanie, ilu wybranych zawodników pochodzi z poszczególnych kwartałów urodzenia, pokazuje stronniczość we własnych kadrach hrabstwa i jest pierwszym krokiem przed wprowadzeniem bio-bandingu lub kwot w selekcji.

Źródło: badania nad efektem wieku względnego w krykiecie · zastosowanie