Przejdź do treści
Insporta Book
pl

Tenis · Poziom 6: Zaawansowany · Podpoziom 6.4

Wykorzystanie słabości rywala

4 testy · 40 faktów · zaktualizowano 12 października 2026 · markdown

Zamiana słabości przeciwnika w punkty: znalezienie i atakowanie słabszej strony, zaburzanie jego rytmu, wykorzystanie przedniej i tylnej części kortu oraz granie w ciało.

Każdy test poniżej to dziesięć pytań w Insporta. Lista pod testem pokazuje, co sprawdzają pytania: jeden fakt na pytanie, ze źródłem, na którym je oparto. Przeczytaj ją przed testem albo wróć do niej po błędnej odpowiedzi.

Test 1Słabsza strona rywalaRozwiąż test

  1. Przetestowanie obu stron w pierwszych gemach pokazuje, która z nich generuje błędy.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  2. Uderzenie, w które trafia każda piłka, rozgrzewa się i poprawia; przeplatanie piłkami w mocną stronę sprawia, że pozostaje niewygodne.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  3. Wyciągnięcie przeciwnika na bok po mocnej stronie zostawia słabą stronę otwartą na następną piłkę.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  4. Dwie ręce ograniczają, jak nisko zawodnik może sięgnąć po niską, ślizgającą się piłkę.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  5. Ważne punkty to moment, w którym słabsze uderzenie najprawdopodobniej zawodzi, więc piłka jest do niego kierowana z zapasem.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  6. Ustawianie się bliżej rogu bekhendu pozwala zawodnikowi go obiegać, co pokazuje, że nie ufa tej stronie.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  7. Zmęczone nogi i ręce najpierw uderzają w najmniej pewne uderzenie.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  8. Najpierw znajduje się słabość, potem się ją otwiera i atakuje.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  9. Im częściej słaba strona dostaje piłkę, tym łatwiej przeciwnikowi się tego spodziewać.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

  10. Ustawienie się bliżej strony bekhendu zostawia otwarty róg forhendu.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

Test 2Zaburzanie rytmu rywalaRozwiąż test

  1. Gracze rytmiczni polegają na znajomym wyczuciu czasu; zmiana tempa im to odbiera.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  2. Zmiana tempa przełamuje schemat, do którego przeciwnik się przyzwyczaił.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  3. Zawodnikowi, który korzysta z prędkości piłki przeciwnika, trudniej mocno uderzyć wolną, kręconą piłkę.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  4. Różnorodność pomaga tylko tak długo, jak zawodnik nadal kontroluje każde uderzenie.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  5. Atak z głębi i powyżej wysokości ramienia to uderzenie o niskim prawdopodobieństwie powodzenia, więc atakujący zostaje powstrzymany.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  6. Wolniejsza piłka dociera później, ale niesie mniej energii do zmiany kierunku.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  7. Zawodnikom, którzy czują się najlepiej w regularnej, mocnej wymianie, najtrudniej jest dobrać moment uderzenia przy nieregularnej mieszance.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  8. Im szybsza i bardziej płaska piłka, tym więcej energii niesie do wykorzystania przez przeciwnika.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  9. Zmiana tempa działa najlepiej, gdy przeciwnik już przyzwyczaił się do znajomego tempa.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

  10. Po czterech piłkach w podobnym tempie uderzenie 5 jest nagle znacznie wolniejsze: to właśnie zmiana tempa.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

Test 3Przód i tył kortuRozwiąż test

  1. Zawodnik wciągnięty do siatki wbrew sobie musi grać woleje i radzić sobie z lobami, co ćwiczy najrzadziej.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  2. Gdy przeciwnik jest przy siatce, wolna przestrzeń jest obok niego i za nim.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  3. Zmiana kierunku z ruchu do przodu na ruch do tyłu wymaga czasu i równowagi.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  4. Im dalej z tyłu stoi przeciwnik, tym więcej kortu ma przed sobą.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  5. Ciężka, głęboka piłka odbija się wysoko blisko linii końcowej i wymusza krok do tyłu.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  6. Szybki zawodnik poruszający się do przodu zamienia krótką piłkę w okazję do ataku.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  7. Wymiany najbardziej trenują ruch w bok; ruch do przodu i do tyłu bywa ćwiczony rzadziej.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  8. Im dalej od siatki stoi przeciwnik, tym dłuższy bieg do skrótu.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

  9. O tym, czy krótka piłka zadziała, decydują pozycja i ruch do przodu.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  10. Z daleka za linią końcową piłka tuż za siatką jest najtrudniejsza do osiągnięcia w czas.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

Test 4Granie w ciałoRozwiąż test

  1. Gdy piłka leci w ciało, łokieć jest zablokowany, więc zawodnik może ją tylko popchnąć lub zablokować.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  2. Im dłuższe dźwignie, tym więcej miejsca zawodnik potrzebuje, by zrobić miejsce na zamach.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  3. Wolej zagrany z zablokowanej pozycji zwykle wraca środkiem i miękko.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  4. Niskie piłki w ciało są uczciwą taktyką; mierzenie w głowę grozi kontuzją i świadczy o złej postawie sportowej.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  5. Wolna, krótka piłka daje przeciwnikowi czas, by zejść z drogi i swobodnie się zamachnąć.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  6. Piłka w stopy nie daje ani wysokości, ani miejsca, więc odpowiedź jest ściśnięta i skierowana w górę.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  7. Ciało daje margines jak środek kortu, a jednocześnie ogranicza przeciwnikowi miejsce.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  8. Im więcej miejsca wymaga uderzenie, tym bardziej szkodzi mu piłka w ciało: najbardziej cierpią długie zamachy, najmniej zwarte.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

  9. Najpierw robi się miejsce; krótszy zamach pozwala potem utrzymać kontrolę nad uderzeniem.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · wiedza

  10. Piłka w ciało zabiera przestrzeń potrzebną na pełny zamach; piłka na bok ją zostawia.

    Źródło: Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa) · zastosowanie

Źródła

Materiały szkoleniowe dla trenerów ITF, ITF Coaching & Sport Science Review, programy nauczania federacji, ogólne opracowania trenerskie; pytania autorskie, nic nie zostało skopiowane. Numerowane przepisy ITF należą do kategorii Przepisy sportowe.

  • Ogólne kompendium trenerskie (taktyka meczowa)40