Piłka poza grą

Piłka jest w grze zawsze wtedy, gdy znajduje się na boisku i sędzia nie przerwał gry.

Piłka jest poza grą, gdy w całości przekroczy linię graniczną lub gdy sędzia przerwie grę.

Wrzut wznawia grę, gdy piłka przekroczyła linię boczną.

Gdy atakujący jako ostatni dotknie piłki, zanim przekroczy ona linię bramkową poza bramką, drużyna broniąca wznawia grę rzutem od bramki z pola bramkowego.

Gdy obrońca jako ostatni dotknie piłki, zanim przekroczy ona jego własną linię bramkową poza bramką, atakujący otrzymują rzut rożny.

Dwa dłuższe boki boiska to linie boczne.

Linie bramkowe to dwie krótsze linie graniczne, na których stoją słupki. Wyjście piłki za nie skutkuje rzutem od bramki lub rzutem rożnym.

Ten sam standard „cała piłka w całości za linią” obowiązuje przy wyjściu piłki poza grę, co przy bramkach.

Łuk pola rożnego to mały ćwierćokrąg w każdym narożniku boiska. Piłkę ustawia się w nim do rzutu rożnego.

Zawodnik, który „ostatni dotknął piłki”, decyduje o rodzaju wznowienia (o tym, która drużyna wykonuje wrzut, albo rzut od bramki lub rzut rożny).

Każdy z czterech narożników ma ćwierćokrągły łuk pola rożnego o promieniu 1 m.

Przy rzucie rożnym przeciwnicy muszą stać co najmniej 9,15 m (10 jardów) od łuku pola rożnego, dopóki piłka nie jest w grze.

Przeciwnicy mogą stać najbliżej przy wrzucie, pozostali zachowują nieco większy odstęp przy rzucie sędziowskim, a rzut wolny wymaga największej odległości.

Przy rzucie od bramki przeciwnicy muszą pozostać poza polem karnym, dopóki piłka nie jest w grze.

Obie stopy muszą być na linii bocznej lub za nią podczas wrzutu. Nawet jedna stopa przed linią unieważnia wrzut.

Wykonawca musi trzymać piłkę obiema rękami i wyrzucić ją zza głowy i nad głową.

W głównych ligach wykonuje się przeciętnie około 10–11 rzutów rożnych na mecz łącznie przez obie drużyny.

Rzuty od bramki są częste – w czołowych ligach zwykle 12–14 na mecz łącznie przez obie drużyny.

Wrzuty są najczęstszym wznowieniem, typowo 35–45 na mecz łącznie przez obie drużyny.

Piłkę ustawia się w łuku pola rożnego najbliższym miejscu, w którym wyszła poza boisko; po kopnięciu jest w grze, a wykonawca nie może jej dotknąć ponownie, dopóki nie dotknie jej ktoś inny.

Wrzut może wykonać każdy zawodnik drużyny, której go przyznano. Drużyna sama wybiera, który.

Drużyna broniąca wybiera dowolnego zawodnika do wykonania rzutu od bramki. Najczęściej wykonuje go bramkarz.

Rzut rożny może wykonać dowolny zawodnik drużyny atakującej. Drużyny często mają specjalistów od stałych fragmentów gry.

Wrzut wykonuje się z miejsca na linii bocznej, w którym piłka ją przekroczyła.

Rzut od bramki można wykonać z dowolnego punktu w polu bramkowym (A).

Piłkę ustawia się w łuku pola rożnego w narożniku najbliższym miejscu, w którym piłka przekroczyła linię bramkową.

Sędzia asystent po tej stronie zwykle wskazuje, kto ostatni dotknął piłki, a sędzia potwierdza wznowienie.

Wrzut jest wznowieniem, gdy piłka przekroczyła linię boczną.

Drużyna broniąca ostatnia dotknęła piłki, zanim przekroczyła własną linię bramkową, więc atakujący wznawiają grę rzutem rożnym.

Jeśli drużyna atakująca jako ostatnia dotknie piłki, zanim przekroczy ona linię bramkową, obrońcy otrzymują rzut od bramki.

Do prawidłowego wrzutu trzeba użyć obu rąk.

Przepis 15 wymaga, aby obie stopy znajdowały się na linii bocznej LUB na ziemi za nią. Stanie na samej linii jest prawidłowe; stanie w całości wewnątrz pola gry to nieprawidłowy wrzut.

Po wykonaniu rzutu rożnego piłka jest w grze jak każda inna; jeśli potem przekroczy linię boczną, przeciwnicy otrzymują wrzut.

Po rzucie od bramki (jak przy większości wznowień) wykonawca nie może ponownie dotknąć piłki, dopóki nie zagra jej inny zawodnik. W przeciwnym razie drużyna przeciwna otrzymuje rzut wolny pośredni.

Wrzut jest wyjątkowy wśród wznowień, bo wykonuje się go rękami, a nie nogami.

Przed wrzutem wolno wykonać rozbieg. Zawodnicy mogą przebiec kilka kroków, o ile w chwili wypuszczenia piłki obie stopy są na linii lub za nią.

Piłka musi znajdować się w łuku pola rożnego. Ciało wykonawcy może się poruszać; przepis dotyczy położenia piłki.

Bramki nie można zdobyć bezpośrednio z wrzutu. Jeśli piłka wpadnie prosto do własnej bramki wykonawcy wrzutu, przeciwnicy otrzymują rzut rożny.

Przy wrzucie przeciwnicy muszą stać co najmniej 2 m od miejsca jego wykonania.

Wszystkie wznowienia łączy ta zasada: wykonawca nie może zagrać piłki dwa razy z rzędu.

Wrzut wznawia grę po przekroczeniu przez piłkę linii bocznej, a wykonawca nie może dotknąć piłki ponownie, dopóki nie dotknie jej inny zawodnik.

Obie stopy muszą być na linii bocznej lub za nią. Stopa przed linią unieważnia wrzut.

Dwukrotne dotknięcie piłki, zanim dotknie jej inny zawodnik, jest przewinieniem karanym rzutem wolnym pośrednim.

Piłka musi znajdować się w łuku pola rożnego. Jeśli nie, rzut jest powtarzany.

Manipulowanie chorągiewką rożną to niesportowe zachowanie i przewinienie karane napomnieniem.

Nieuprawnione wejście powoduje usunięcie zawodnika i ewentualnie jego napomnienie.

Zasada „żadnego drugiego dotknięcia, zanim dotknie inny zawodnik” dotyczy wszystkich wznowień. Rzut wolny pośredni.

Rozmyślne zagranie piłki ręką to przewinienie karane rzutem wolnym bezpośrednim, a we własnym polu karnym sprawcy oznacza to rzut karny.

Od 2019 roku piłka jest w grze, gdy tylko zostanie kopnięta przy rzucie od bramki, więc współpartner może ją przyjąć w polu karnym.

Niezachowanie wymaganej odległości 9,15 m przez obrońcę może spowodować powtórzenie. Uporczywe może skutkować żółtą kartką.

Wrzuty wprowadziła w 1873 roku FA. Wcześniej piłkę po wyjściu za linię boczną kopano z powrotem do gry.

Rzut rożny dodano do przepisów w 1872 roku. Wcześniej obrońcy mogli kopnąć piłkę prosto z linii bramkowej po każdym wyjściu piłki poza grę.

Standard „obiema rękami, zza głowy i nad głową” został sformalizowany pod koniec XIX wieku.

Rzut od bramki pojawił się pierwszy, a rzut rożny kilka lat później; zezwolenie, by rzut od bramki rozgrywać w polu karnym, to niedawna zmiana.

Od 2019 roku piłka jest w grze, gdy tylko zostanie kopnięta przy rzucie od bramki. Wcześniej musiała najpierw opuścić pole karne.

Wczesny futbol miał lokalne warianty. Gdzieniegdzie dopuszczano wrzut jedną ręką lub wyrzucanie piłki prosto w górę – sformalizowała to FA w 1882 roku.

9,15 m jest standardową odległością przeciwnika przy stałych fragmentach gry od końca XIX wieku.

Długie wrzuty Rory'ego Delapa dla Stoke City od 2008 roku sprawiły, że wrzut stał się czymś na kształt rzutu rożnego.

Przez większość historii gry piłka z rzutu od bramki musiała opuścić pole karne; obecny przepis wprowadza piłkę do gry od razu po kopnięciu.

Standard „cała piłka w całości za linią” jest częścią przepisów od początku XX wieku.

Gdy piłka wyszła poza grę, to, że wiatr zwieje ją z powrotem na boisko, nie zmienia wznowienia.

Chorągiewki rożne są częścią pola gry. Pozostanie piłki w grze po uderzeniu w chorągiewkę jest normalne.

Jeśli wrzut nie wpadnie na pole gry, wykonuje go ponownie ta sama drużyna.

Piłka jest poza grą, gdy tylko cała znajdzie się za linią, nawet w powietrzu.

Sędzia jest częścią pola gry. Jeśli piłka nie przekroczyła linii, gra toczy się dalej.

Miejsce wrzutu jest stałe: tam, gdzie piłka przekroczyła linię. Sędziowie dopuszczają niewielką tolerancję, ale nie znaczne odchylenie.

Gdy piłka wyjdzie poza grę, obowiązuje odpowiednie wznowienie. Zgubionej piłki nie można użyć ponownie; używa się zapasowej.

Rzut rożny może wykonać każdy zawodnik drużyny atakującej. Bramkarze robią to rzadko, ale jest to dozwolone.

Znacznie błędne miejsce wrzutu powoduje przekazanie piłki drużynie przeciwnej.

Wykonawca wznowienia nie może ponownie dotknąć piłki, dopóki nie dotknie jej inny zawodnik; bramkarz, który zagra ją ręką w polu karnym, naraża drużynę na rzut wolny pośredni.

Wrzut jest wyjątkowy wśród wznowień – wykonuje się go rękami. Wszystkie pozostałe wznowienia wykonuje się nogami.

Te dwa wznowienia są lustrzane, zależnie od tego, która drużyna ostatnia dotknęła piłki, zanim przekroczyła linię bramkową.

Wrzut wykonuje się z linii bocznej w miejscu, w którym piłka wyszła (B). Rozpoczęcie gry wykonuje się z punktu środkowego.

Od 2019 roku piłka jest w grze, gdy tylko zostanie kopnięta przy rzucie od bramki, więc drużyny często zaczynają krótkie akcje podań we własnym polu karnym.

Rzuty rożne i rzuty wolne to różne wznowienia wywoływane różnymi sytuacjami.

Przy wrzucie obowiązuje mniejsza odległość (2 m), ponieważ wrzut wykonuje się spoza pola gry.

W obu dyscyplinach są wznowienia z narożnika, ale krótki korner w hokeju na trawie to specyficzne wznowienie po faulu w obronie, bardziej przypominające rzut wolny.

Oba to wznowienia po wyjściu piłki za linię wykonywane rękami, ale specyficzna technika w piłce nożnej (nad głową, obie stopy za linią) jest wyjątkowa.

Rzut od bramki oddaje piłkę drużynie broniącej; rzut rożny to szansa dla atakujących po tym, jak obrońca wybije piłkę za linię.

Oba mogą służyć jako „dośrodkowania” w pole karne. Długie wrzuty wykonuje się z linii bocznej, rzuty rożne z łuku pola rożnego.

Drużyna Lime dotknęła piłki jako ostatnia, zanim przekroczyła linię boczną, więc wrzut wykonuje drużyna Szarych.

Piłka przekracza linię bramkową po odbiciu od obrońcy = rzut rożny.

Piłka przekracza linię bramkową po odbiciu od atakującego = rzut od bramki.

Obie stopy muszą pozostać w kontakcie z ziemią (na linii bocznej lub za nią). Oderwanie stopy unieważnia wrzut.

Bramki zdobyte bezpośrednio z rzutów od bramki przeciwko drużynie przeciwnej są dozwolone.

Bramki zdobyte bezpośrednio z rzutów rożnych są prawidłowe na mocy Przepisu 17.

Bramki nie można zdobyć bezpośrednio z wrzutu; jeśli piłka wpadnie prosto do bramki przeciwników, wznowieniem jest rzut od bramki.

Z wrzutu nie można bezpośrednio zdobyć bramki samobójczej. Drużyna przeciwna otrzymuje rzut rożny.

Piłka przekracza linię bramkową po odbiciu od drużyny broniącej = rzut rożny.

Bramkarz nie może chwytać w ręce piłki rozmyślnie odegranej do niego nogą przez współpartnera; przeciwnicy otrzymują rzut wolny pośredni.

Piłka jest poza grą tylko wtedy, gdy cała znajduje się za całą linią (B). Piłki A, C i D nadal częściowo są na linii, więc są w grze.

Wrzut wykonuje się obiema rękami, zza głowy i nad głową, zwracając się twarzą do pola gry.

Gdy drużyna atakująca wyprowadzi piłkę za linię bramkową poza bramką, drużyna broniąca wykonuje rzut od bramki.

Piłka za linią bramkową po odbiciu od obrońcy = rzut rożny.

Piłkę ustawia się w łuku pola rożnego – ćwierćokręgu o promieniu 1 m.

Od 2019 roku rzut od bramki można wykonać z dowolnego miejsca w polu bramkowym.

Obie stopy muszą być na linii bocznej lub za nią w chwili wypuszczenia piłki.

Z wrzutu nie można bezpośrednio zdobyć bramki. Drużyna broniąca wykonuje rzut od bramki.

Z rzutów rożnych można zdobywać bramki bezpośrednio na mocy Przepisu 17.

Bramki zdobyte bezpośrednio z rzutów od bramki są prawidłowe przeciwko drużynie przeciwnej.