Przejdź do treści
Insporta Book
pl

Triathlon · Poziom 7: Wyższy zaawansowany · Podpoziom 7.2

Nauka o kontuzjach i gojeniu tkanek

10 testów · 100 faktów · zaktualizowano 12 października 2026 · markdown

Jak tkanki się goją i zawodzą: fazy gojenia tkanek miękkich, przebudowa kości i stresowe uszkodzenia kości, budowa ścięgna i leczenie obciążeniem, naciągnięcia mięśni i skurcze, model obciążenia i wydolności oraz wskaźniki obciążenia treningowego, nauka o bólu, sposoby badania kontuzji oraz mechanizmy przeciążeń w bieganiu i kolarstwie.

Każdy test poniżej to dziesięć pytań w Insporta. Lista pod testem pokazuje, co sprawdzają pytania: jeden fakt na pytanie, ze źródłem, na którym je oparto. Przeczytaj ją przed testem albo wróć do niej po błędnej odpowiedzi.

Test 1Fazy gojenia tkanek miękkichRozwiąż test

  1. Gojenie przebiega w nakładających się fazach: zapalenia (dni), proliferacji, czyli naprawy (tygodnie), a następnie przebudowy (miesiące).

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  2. Fibroblasty odkładają nowy kolagen, a nowe naczynia włosowate powstają mniej więcej w pierwszych tygodniach.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  3. Wczesna tkanka naprawcza jest bogata w cieńszy kolagen typu III, stopniowo zastępowany silniejszym typem I podczas przebudowy.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  4. Przebudowa przestawia i wzmacnia kolagen wzdłuż linii obciążenia, a proces ten trwa od miesięcy do ponad roku.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  5. Włókna kolagenu układają się w odpowiedzi na obciążenie mechaniczne, więc stopniowane obciążanie daje lepiej zorganizowaną, mocniejszą naprawę.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

  6. Dubois i Esculier zaproponowali w 2020 roku PEACE (pierwsze dni) i LOVE (potem), aby zaktualizować RICE i POLICE o obciążenie i edukację.

    Źródło: Dubois & Esculier, Br J Sports Med 2020 · wiedza

  7. Zapalenie jest częścią naprawy, a leki przeciwzapalne mogą zaburzać długoterminowe gojenie tkanek, zwłaszcza w wyższych dawkach.

    Źródło: Dubois & Esculier, Br J Sports Med 2020 · wiedza

  8. Lód może krótkotrwale łagodzić ból, ale jest niewiele wysokiej jakości dowodów, że poprawia gojenie, i może osłabiać stan zapalny.

    Źródło: Dubois & Esculier, Br J Sports Med 2020 · wiedza

  9. Obciążenie mechaniczne sprzyja naprawie i zdolności tkanek, dlatego normalna aktywność wraca, gdy tylko pozwalają na to objawy.

    Źródło: Dubois & Esculier, Br J Sports Med 2020 · wiedza

  10. Ból ustępuje na długo przed dojrzeniem kolagenu; wytrzymałość na rozciąganie wraca przez miesiące.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

Test 2Przebudowa kości i adaptacjaRozwiąż test

  1. Osteoklasty resorbują kość; osteoblasty następnie odkładają nową kość w tym samym miejscu.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  2. Osteoblasty tworzą nową macierz kostną, która później ulega mineralizacji.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  3. Kość przebudowuje się zgodnie z wymaganiami mechanicznymi, dodając masę tam, gdzie obciążenia są duże.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  4. Przebudowa najpierw usuwa kość, a potem uzupełnia ją przez miesiące, pozostawiając okno obniżonej wytrzymałości.

    Źródło: Warden et al., Curr Osteoporos Rep 2014 · zastosowanie

  5. Pełny cykl resorpcji, odwrócenia i formowania trwa w kości dorosłego kilka miesięcy.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  6. Kość najlepiej reaguje na duże, szybkie, zróżnicowane odkształcenia; podział obciążenia na sesje z odpoczynkiem poprawia odpowiedź.

    Źródło: Robling et al., J Bone Miner Res 2002 · wiedza

  7. Dyscypliny bez obciążania kośćca dają niewielki bodziec osteogenny, więc zawodnicy, którzy na nich polegają, mogą mieć niską gęstość kości.

    Źródło: Scofield & Hecht, Curr Sports Med Rep 2012 · zastosowanie

  8. Większość masy kostnej zyskuje się do końca okresu dojrzewania; szczyt osiąga się w wieku dwudziestu kilku lat.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  9. Witamina D zwiększa wchłanianie wapnia; jej niedobór wiąże się z wyższym ryzykiem urazów przeciążeniowych kości.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  10. Frost zaproponował, że kość wyczuwa odkształcenie i dodaje lub usuwa masę, gdy odkształcenie przekracza ustalone progi lub spada poniżej nich.

    Źródło: Frost, Anat Rec 1987 · wiedza

Test 3Stresowe uszkodzenia kościRozwiąż test

  1. Powtarzane obciążanie ponad zdolność naprawy powoduje spektrum zmian od obrzęku szpiku kostnego po pełną linię złamania.

    Źródło: Warden et al., Curr Osteoporos Rep 2014 · wiedza

  2. Wczesne zdjęcia rentgenowskie nie wykazują większości urazów przeciążeniowych kości; zmiany mogą pojawić się dopiero po dwóch–trzech tygodniach, gdy tworzy się gojąca się kość.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  3. Badanie MRI pokazuje obrzęk szpiku kostnego wcześnie i pozwala ocenić stopień urazu.

    Źródło: Fredericson et al., Am J Sports Med 1995 · wiedza

  4. Fredericson stopniował urazy przeciążeniowe kości piszczelowej w MRI od obrzęku okostnej po widoczną linię złamania.

    Źródło: Fredericson et al., Am J Sports Med 1995 · wiedza

  5. Miejsca wysokiego ryzyka (szyjka kości udowej, kość łódeczkowata, przednia część piszczeli, podstawa piątej kości śródstopia) goją się słabo i mogą ulec przemieszczeniu lub się nie zrosnąć.

    Źródło: Warden et al., Curr Osteoporos Rep 2014 · wiedza

  6. Miejsca poddawane naprężeniom rozciągającym lub o słabym ukrwieniu są zagrożone brakiem zrostu lub przemieszczeniem, co czasem wymaga operacji.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  7. Linia złamania w przedniej korze piszczeli sygnalizuje uraz wysokiego ryzyka z realnym ryzykiem braku zrostu.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  8. Urazy tylno-przyśrodkowej części piszczeli i większości trzonów kości śródstopia są niskiego ryzyka i zwykle goją się po zmodyfikowaniu obciążenia.

    Źródło: Warden et al., Curr Osteoporos Rep 2014 · wiedza

  9. Niska dostępność energii hamuje tworzenie kości, co jest istotnym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka urazu przeciążeniowego kości.

    Źródło: Mountjoy et al., Br J Sports Med 2023 (konsensus IOC w sprawie REDs) · wiedza

Test 4Budowa ścięgna i tendinopatiaRozwiąż test

  1. Ścięgno to gęsta tkanka łączna zbudowana głównie z równoległych włókien kolagenu typu I.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  2. Przewlekły ból ścięgna wykazuje zdezorganizowaną macierz, a nie klasyczne zapalenie, dlatego preferowany jest termin „tendinopatia”.

    Źródło: Khan et al., BMJ 2002 · wiedza

  3. Model umieszcza tendinopatię na kontinuum od tendinopatii reaktywnej przez niewłaściwą naprawę ścięgna do degeneracji.

    Źródło: Cook & Purdam, Br J Sports Med 2009 · wiedza

  4. Ostre przeciążenie, takie jak skok objętości lub powrót do podbiegów czy szybkości, wywołuje etap reaktywny.

    Źródło: Cook & Purdam, Br J Sports Med 2009 · wiedza

  5. Macierz ścięgna odnawia się powoli, więc ścięgna pozostają w tyle za mięśniami, gdy obciążenie szybko rośnie.

    Źródło: Magnusson et al., Nat Rev Rheumatol 2010 · wiedza

  6. Ścięgno Achillesa rozciąga się przy lądowaniu stopy i odpręża przy odbiciu, oszczędzając energię metaboliczną.

    Źródło: Alexander, J Exp Biol 1991 · wiedza

  7. Szczytowe siły w ścięgnie Achillesa podczas biegu sięgają mniej więcej sześciu do ośmiu razy masy ciała.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  8. Sztywniejsze ścięgno wydłuża się mniej przy danej sile, przekazując siłę mięśnia szybciej.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  9. Ścięgna odpowiadają na duże obciążenia większą sztywnością, a z czasem także pewnym zwiększeniem rozmiaru.

    Źródło: Bohm et al., Sports Med Open 2015 · wiedza

  10. Środkowa część, około 2–6 cm nad przyczepem, ma stosunkowo słabe ukrwienie i to tam występuje większość tendinopatii.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

Test 5Leczenie bólu ścięgna obciążeniemRozwiąż test

  1. Alfredson zalecał 3 x 15 ekscentrycznych opadów na pięty z wyprostowanym i zgiętym kolanem, dwa razy dziennie, przez 12 tygodni.

    Źródło: Alfredson et al., Am J Sports Med 1998 · wiedza

  2. HSR wykorzystuje duże obciążenia z wolnymi fazami koncentryczną i ekscentryczną, zwykle trzy sesje w tygodniu.

    Źródło: Kongsgaard et al., Scand J Med Sci Sports 2009 · wiedza

  3. Obie grupy poprawiły się podobnie po 12 tygodniach i po roku; zadowolenie pacjentów miało tendencję do bycia wyższym przy HSR.

    Źródło: Beyer et al., Am J Sports Med 2015 · wiedza

  4. Pojedyncza sesja ciężkich ćwiczeń izometrycznych zmniejszała ból przez co najmniej 45 minut; późniejsze badania wykazały, że efekt jest mniej spójny.

    Źródło: Rio et al., Br J Sports Med 2015 · wiedza

  5. Dalsze bieganie było dozwolone, jeśli ból utrzymywał się na poziomie 5/10 lub niższym i nie nasilał się następnego ranka.

    Źródło: Silbernagel et al., Am J Sports Med 2007 · wiedza

  6. Ścięgna potrzebują obciążenia, by zachować swoje właściwości; długotrwały odpoczynek zmniejsza sztywność i zdolność.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  7. Ich przegląd z 2010 roku w The Lancet wykazał, że zastrzyki pomagały w ciągu tygodni, ale wiązały się później z gorszymi wynikami i częstszymi nawrotami.

    Źródło: Coombes et al., Lancet 2010 · wiedza

  8. Duże badanie ATM nie wykazało korzyści z PRP w porównaniu z zastrzykiem placebo w przewlekłej tendinopatii ścięgna Achillesa.

    Źródło: Kearney et al., JAMA 2021 · wiedza

  9. Komórki ścięgna odpowiadają na obciążenie mechaniczne przebudową macierzy; opcje pasywne co najwyżej łagodzą objawy.

    Źródło: Cook & Purdam, Br J Sports Med 2009 · zastosowanie

  10. Wzrost bólu lub sztywności następnego ranka to kluczowy znak, że poprzednie obciążenie przekroczyło tolerancję ścięgna.

    Źródło: Silbernagel et al., Am J Sports Med 2007 · zastosowanie

Test 6Naciągnięcia mięśni i skurczeRozwiąż test

  1. Połączenie mięśniowo-ścięgniste jest najsłabszym ogniwem jednostki mięsień–ścięgno przy obciążeniu ekscentrycznym.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  2. W późnej fazie wymachu mięśnie kulszowo-goleniowe hamują podudzie, jednocześnie się wydłużając, co jest momentem najwyższego ryzyka naciągnięcia.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  3. Programy obejmujące ćwiczenie nordic hamstring zmniejszyły częstość urazów mięśni kulszowo-goleniowych o mniej więcej 50%.

    Źródło: van Dyk et al., Br J Sports Med 2019 · wiedza

  4. BAMIC stopniuje 0–4 plus a, b lub c; urazy „c” sięgają do ścięgna i wymagają dłuższego powrotu do sportu.

    Źródło: Pollock et al., Br J Sports Med 2014 · wiedza

  5. Urazy obejmujące ścięgno wewnątrz mięśnia mają dłuższy czas powrotu i wyższy odsetek ponownych urazów.

    Źródło: Pollock et al., Br J Sports Med 2014 · wiedza

  6. Naciągnięcia przyśrodkowej głowy mięśnia brzuchatego łydki („tennis leg”) są typowe dla zawodników w średnim i starszym wieku.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  7. Schwellnus i inni argumentują, że zmiany nerwowo-mięśniowe związane ze zmęczeniem lepiej wyjaśniają skurcze niż samo odwodnienie czy utrata elektrolitów.

    Źródło: Schwellnus, Br J Sports Med 2009 · wiedza

  8. Skurcze ustępowały po około 85 sekundach, zbyt szybko na wchłonięcie, co sugeruje odruch z jamy ustnej lub gardła.

    Źródło: Miller et al., Med Sci Sports Exerc 2010 · wiedza

  9. Bierne rozciąganie zmniejsza nieprawidłową aktywność nerwową wywołującą skurcz.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  10. Niepełna rehabilitacja pozostawia słabszą, mniej rozciągliwą tkankę, zwiększając ryzyko ponownego urazu.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

Test 7Obciążenie, wydolność i wskaźnik obciążenia treningowegoRozwiąż test

  1. Tkanki ulegają uszkodzeniu, gdy przyłożone obciążenie przewyższa ich aktualną zdolność; trening powinien zwiększać zdolność szybciej niż obciążenie.

    Źródło: Bertelsen et al., Scand J Med Sci Sports 2017 · wiedza

  2. Porównuje się na przykład obciążenie z ostatniego tygodnia ze średnią z ostatnich czterech tygodni.

    Źródło: Gabbett, Br J Sports Med 2016 · wiedza

  3. Gabbett sugerował, że ryzyko urazu było najniższe, gdy wskaźnik utrzymywał się w okolicach 0,8–1,3, a rosło powyżej około 1,5.

    Źródło: Gabbett, Br J Sports Med 2016 · wiedza

  4. Krytycy wykazali sprzężenie matematyczne, słabe właściwości statystyczne i niewiele dowodów, że wskaźnik przewiduje uraz u pojedynczych osób.

    Źródło: Impellizzeri et al., Int J Sports Physiol Perform 2020 · wiedza

  5. Początkujący stosujący zwiększanie o 10% tygodniowo mieli podobny odsetek urazów jak grupa progresująca szybciej.

    Źródło: Buist et al., Am J Sports Med 2008 · wiedza

  6. Biegacze, którzy zwiększyli tygodniową objętość o ponad 30%, mieli więcej urazów związanych z dystansem niż ci poniżej 10%.

    Źródło: Nielsen et al., J Orthop Sports Phys Ther 2014 · wiedza

  7. Częstość występowania w badaniach wahała się od około 19% do 79%, najczęściej w kończynie dolnej, zwłaszcza w kolanie.

    Źródło: van Gent et al., Br J Sports Med 2007 · wiedza

  8. Zdolność zależy od historii treningowej, masy ciała, biomechaniki, snu, energii i innych czynników, więc identyczne obciążenia działają różnie.

    Źródło: Bertelsen et al., Scand J Med Sci Sports 2017 · zastosowanie

  9. Obciążenie jest specyficzne dla tkanki; godziny jazdy na rowerze i pływania przenoszą niewielkie uderzenia przez piszczel.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

  10. Z urazem najsilniej wiążą się gwałtowne, nieprzyzwyczajone zwiększenia obciążenia, a nie samo wysokie obciążenie.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

Test 8Nauka o bóluRozwiąż test

  1. Ból jest wytwarzany przez mózg w odpowiedzi na postrzegane zagrożenie i kształtowany przez kontekst, a nie jest odczytem uszkodzenia tkanki.

    Źródło: Moseley & Butler, J Pain 2015 · wiedza

  2. Sygnalizacja nerwowa potencjalnego uszkodzenia może występować bez bólu, a ból może występować bez nocycepcji.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  3. Ośrodkowy układ nerwowy wzmacnia sygnały, więc normalne bodźce mogą boleć bardziej, a ból się rozprzestrzenia.

    Źródło: Woolf, Pain 2011 · wiedza

  4. Degenerację dysku stwierdzono u 37% wolnych od bólu 20-latków i 96% wolnych od bólu 80-latków.

    Źródło: Brinjikji et al., AJNR Am J Neuroradiol 2015 · wiedza

  5. Łagodny, ustępujący ból podczas stopniowanej rehabilitacji niekoniecznie oznacza dalsze uszkodzenie.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

  6. Lęk przed bólem prowadzi do unikania, utraty sprawności i często większego bólu oraz niepełnosprawności.

    Źródło: Vlaeyen & Linton, Pain 2000 · wiedza

  7. Brak snu obniża progi bólu, a stres wzmacnia przetwarzanie bólu.

    Źródło: Finan et al., J Pain 2013 · wiedza

  8. Sesja wysiłku zwykle obniża wrażliwość na ból na pewien czas potem.

    Źródło: Rice et al., J Pain 2019 · wiedza

  9. Uczenie pacjentów biologii bólu może zmniejszyć ból i niepełnosprawność, zwłaszcza w połączeniu z ćwiczeniami.

    Źródło: Louw et al., Physiother Theory Pract 2016 · wiedza

  10. Zerwania stożka rotatorów są częste u osób bez bólu, więc wyniki badań obrazowych trzeba zestawiać z objawami i badaniem.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

Test 9Badanie kontuzji: definicje i dowodyRozwiąż test

  1. Zapadalność liczy nowe przypadki w danym okresie, często wyrażana na 1000 godzin ekspozycji.

    Źródło: Bahr et al., Br J Sports Med 2020 (konsensus IOC) · wiedza

  2. Chorobowość obejmuje wszystkie obecne przypadki, nowe i trwające, co pasuje do problemów przeciążeniowych.

    Źródło: Bahr et al., Br J Sports Med 2020 (konsensus IOC) · wiedza

  3. Wiele problemów przeciążeniowych obniża wyniki sportowe, nie przerywając treningu, więc umykają w rachunku utraconego czasu.

    Źródło: Clarsen et al., Br J Sports Med 2013 · wiedza

  4. Kwestionariusz Oslo Sports Trauma Research Center co tydzień rejestruje uczestnictwo, zmodyfikowany trening, wyniki sportowe i ból.

    Źródło: Clarsen et al., Br J Sports Med 2013 · wiedza

  5. Wcześniejsza kontuzja jest najczęściej wskazywanym predyktorem nowej kontuzji biegowej.

    Źródło: van der Worp et al., PLoS One 2015 · wiedza

  6. Normalizacja według czasu ekspozycji pozwala porównywać grupy o bardzo różnej objętości treningowej.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

  7. Dane obserwacyjne pokazują związek; zmienne zakłócające mogą tłumaczyć tę zależność.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

  8. Randomizacja równoważy między grupami znane i nieznane zmienne zakłócające.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  9. Fokkema i współpracownicy stwierdzili, że program internetowy nie zmniejszył liczby kontuzji u biegaczy rekreacyjnych.

    Źródło: Fokkema et al., Br J Sports Med 2019 · wiedza

  10. Wieloczynnikowe przyczyny, mała częstość zdarzeń i słabe przestrzeganie zaleceń utrudniają wykrycie efektów profilaktyki.

    Źródło: Bahr et al., Br J Sports Med 2020 (konsensus IOC) · zastosowanie

Test 10Mechanizmy przeciążeń w bieganiu i kolarstwieRozwiąż test

  1. Fairclough wykazał, że pasmo jest zakotwiczone w kości udowej i nie może się przesuwać; prawdopodobną przyczyną jest ucisk bogato unerwionej tkanki.

    Źródło: Fairclough et al., J Anat 2006 · wiedza

  2. Aby zmniejszyć ból i poprawić sprawność, zaleca się terapię ruchową ukierunkowaną na mięśnie biodra i kolana.

    Źródło: Crossley et al., Br J Sports Med 2016 · wiedza

  3. Wspięcia na pięty z ręcznikiem pod palcami dały po trzech miesiącach lepsze wyniki niż rozciąganie rozcięgna podeszwowego.

    Źródło: Rathleff et al., Scand J Med Sci Sports 2015 · wiedza

  4. MTSS powoduje rozlany ból wzdłuż tylno-przyśrodkowej części piszczeli; punktowa tkliwość wskazuje na uraz przeciążeniowy kości.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  5. Ucisk nerwu łokciowego w kanale Guyona powoduje drętwienie i osłabienie palca serdecznego i małego.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  6. Nacisk siodełka na krocze może uciskać nerw sromowy i zmniejszać przepływ krwi.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · wiedza

  7. Powtarzane zginanie biodra w pozycji aerodynamicznej może pogrubiać ścianę tętnicy, powodując jednostronny ból i osłabienie nogi przy dużej mocy.

    Źródło: Peach et al., Eur J Vasc Endovasc Surg 2012 · wiedza

  8. Przy niskiej mocy potrzebny przepływ przechodzi przez zwężenie; przy wysokiej nie może, więc pojawiają się objawy.

    Źródło: Peach et al., Eur J Vasc Endovasc Surg 2012 · zastosowanie

  9. Powtarzane uderzenia i obciążenie ekscentryczne w bieganiu obciążają kości i ścięgna znacznie bardziej niż jazda na rowerze.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

  10. Ból po bocznej stronie kolana nasilający się przy biegu w dół, przy zgięciu kolana około 30 stopni, jest typowy dla ITBS.

    Źródło: Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5) · zastosowanie

Źródła

Recenzowana literatura z fizjologii wysiłku i medycyny sportowej oraz standardowe podręczniki dla faktów ustalonych

  • Brukner & Khan, Clinical Sports Medicine (wyd. 5)39
  • Dubois & Esculier, Br J Sports Med 20204
  • Warden et al., Curr Osteoporos Rep 20144
  • Cook & Purdam, Br J Sports Med 20093
  • Bahr et al., Br J Sports Med 2020 (konsensus IOC)3
  • Fredericson et al., Am J Sports Med 19952
  • Silbernagel et al., Am J Sports Med 20072
  • Pollock et al., Br J Sports Med 20142
  • Bertelsen et al., Scand J Med Sci Sports 20172
  • Gabbett, Br J Sports Med 20162
  • Clarsen et al., Br J Sports Med 20132
  • Peach et al., Eur J Vasc Endovasc Surg 20122
  • Robling et al., J Bone Miner Res 20021
  • Scofield & Hecht, Curr Sports Med Rep 20121
  • Frost, Anat Rec 19871
  • Mountjoy et al., Br J Sports Med 2023 (konsensus IOC w sprawie REDs)1
  • Khan et al., BMJ 20021
  • Magnusson et al., Nat Rev Rheumatol 20101
  • Alexander, J Exp Biol 19911
  • Bohm et al., Sports Med Open 20151
  • Alfredson et al., Am J Sports Med 19981
  • Kongsgaard et al., Scand J Med Sci Sports 20091
  • Beyer et al., Am J Sports Med 20151
  • Rio et al., Br J Sports Med 20151
  • Coombes et al., Lancet 20101
  • Kearney et al., JAMA 20211
  • van Dyk et al., Br J Sports Med 20191
  • Schwellnus, Br J Sports Med 20091
  • Miller et al., Med Sci Sports Exerc 20101
  • Impellizzeri et al., Int J Sports Physiol Perform 20201
  • Buist et al., Am J Sports Med 20081
  • Nielsen et al., J Orthop Sports Phys Ther 20141
  • van Gent et al., Br J Sports Med 20071
  • Moseley & Butler, J Pain 20151
  • Woolf, Pain 20111
  • Brinjikji et al., AJNR Am J Neuroradiol 20151
  • Vlaeyen & Linton, Pain 20001
  • Finan et al., J Pain 20131
  • Rice et al., J Pain 20191
  • Louw et al., Physiother Theory Pract 20161
  • van der Worp et al., PLoS One 20151
  • Fokkema et al., Br J Sports Med 20191
  • Fairclough et al., J Anat 20061
  • Crossley et al., Br J Sports Med 20161
  • Rathleff et al., Scand J Med Sci Sports 20151