Rozpoczęcie gry i wznowienia

Rozpoczęcie gry otwiera każdą połowę i wznawia grę po zdobyciu bramki. Wykonuje się je z punktu środkowego.

Piłka leży nieruchomo na punkcie środkowym, dopóki sędzia nie da sygnału; dopiero wtedy wykonawca rzutu może ją zagrać.

Koło środkowe o promieniu 9,15 m zapewnia, że przeciwnicy stoją w przepisowej odległości podczas rozpoczęcia gry.

Rzut sędziowski wznawia grę po przerwie bez przewinienia. Od 2019 roku piłka jest upuszczana dla jednego zawodnika, wszyscy pozostali stoją co najmniej 4 m dalej, a piłka jest w grze, gdy tylko dotknie ziemi.

Piłka jest w grze zawsze wtedy, gdy znajduje się na boisku, a gra nie została przerwana przez sędziego ani przez wyjście piłki poza grę.

Piłka jest poza grą, gdy w całości przekroczy linię graniczną lub gdy sędzia przerwał grę.

Wznowienia gry to rozpoczęcie gry, wrzut, rzut od bramki, rzut rożny, rzut wolny, rzut karny i rzut sędziowski.

Punkt środkowy to punkt w środku linii środkowej (C). A to punkt karny, B to punkt na linii środkowej blisko linii bocznej, a D to róg pola bramkowego.

Piłka jest w grze, gdy tylko wykonawca ją kopnie i wyraźnie się ona poruszy. Od 2016 roku nie musi poruszyć się do przodu.

Sędzia rzuca monetą. Drużyna, która wygra losowanie, wybiera, na którą bramkę będzie atakować w pierwszej połowie; druga drużyna rozpoczyna grę.

Przeciwnicy muszą znajdować się poza kołem środkowym (o promieniu 9,15 m), dopóki piłka nie jest w grze.

Wykonawca rzutu nie może dotknąć piłki po raz drugi, zanim dotknie jej inny zawodnik.

Zawodnicy potrzebują mniej miejsca przy rzucie sędziowskim niż przeciwnicy przy rozpoczęciu gry, a punkt karny jest dalej od linii bramkowej niż jedna i druga odległość.

Każda połowa zaczyna się od rozpoczęcia gry. Dodatkowe rozpoczęcia gry następują po każdej bramce.

W momencie rozpoczęcia gry wszyscy zawodnicy obu drużyn muszą znajdować się na własnej połowie.

Przeciwnicy muszą znajdować się poza kołem środkowym, dopóki piłka nie jest w grze.

Od 2019 roku piłka jest w grze natychmiast po kopnięciu. Nie musi opuścić pola karnego.

Rozpoczęcie gry wykonuje dokładnie jeden zawodnik. Od 2016 roku można zagrać piłkę w bok lub do tyłu.

Od 2025 roku bramkarz może przetrzymywać piłkę do ośmiu sekund; sędzia odlicza ostatnie pięć uniesioną ręką, a dłuższe przetrzymywanie daje przeciwnikom rzut rożny.

Rzuty sędziowskie zdarzają się rzadko – stosuje się je tylko wtedy, gdy gra zostaje przerwana w nietypowych okolicznościach (piłka uderza w sędziego i zmienia posiadanie itp.).

Sędzia rzuca monetą, by rozstrzygnąć, kto rozpoczyna grę i kto wybiera strony boiska.

Drużyna, która wygra losowanie, wybiera, na którą bramkę będzie atakować w pierwszej połowie, a druga drużyna rozpoczyna grę.

Po zdobyciu bramki rozpoczęcie gry wykonuje z punktu środkowego drużyna, która straciła bramkę.

Każde rozpoczęcie gry wykonuje się z punktu środkowego i dopiero po podaniu sygnału.

Przeciwnicy muszą znajdować się na własnej połowie ORAZ poza kołem środkowym o promieniu 9,15 m.

Wszyscy zawodnicy (także współpartnerzy wykonawcy rzutu) muszą znajdować się na własnej połowie w momencie rozpoczęcia gry.

Jeśli gra zostaje przerwana bez przewinienia, jest wznawiana rzutem sędziowskim w miejscu, w którym piłka znajdowała się w chwili przerwania gry.

Gdy gra zostaje przerwana, a piłka znajduje się w polu karnym którejś z drużyn, rzut sędziowski przypada bramkarzowi tej drużyny.

Drużyna wykonująca rozpoczęcie gry ustawia piłkę na punkcie środkowym.

Sędzia – zwykle gwizdkiem – sygnalizuje, kiedy można wykonać rozpoczęcie gry.

Od 2016 roku z rozpoczęcia gry można zdobyć bramkę bezpośrednio przeciwko drużynie przeciwnej. Bramki samobójczej nie można zdobyć bezpośrednio.

Od 2016 roku piłkę przy rozpoczęciu gry można zagrać w dowolnym kierunku. Dawną zasadę „musi poruszyć się do przodu” zniesiono.

Tak jak przy wszystkich wznowieniach, zawodnik wykonujący rozpoczęcie gry nie może ponownie zagrać piłki, dopóki nie dotknie jej inny zawodnik.

Bramki samobójczej nie można zdobyć bezpośrednio z rozpoczęcia gry. Jeśli piłka wpadnie bezpośrednio do bramki wykonawcy rzutu, przeciwnikom przyznaje się rzut rożny.

Przeciwnicy muszą znajdować się poza kołem środkowym, dopóki piłka z rozpoczęcia gry nie jest w grze.

Wszyscy zawodnicy muszą znajdować się na własnej połowie w momencie rozpoczęcia gry. Gdy piłka jest w grze, swobodny ruch zostaje przywrócony.

Piłka z rzutu sędziowskiego musi dotknąć co najmniej dwóch zawodników, zanim bramka będzie mogła zostać uznana. Jeśli wpadnie wprost do bramki przeciwników, grę wznawia się rzutem od bramki.

Decyzje sędziego są ostateczne; spieranie się z nimi to okazywanie niezadowolenia, które można ukarać napomnieniem.

Współpartnerzy wykonawcy rzutu muszą tylko znajdować się na własnej połowie, więc mogą stać wewnątrz koła.

Rozpoczęcie gry może wykonać dowolny zawodnik drużyny wykonującej rzut – choć w praktyce robi to zwykle zawodnik z pola.

Zawodnik wykonujący dowolne wznowienie gry nie może ponownie dotknąć piłki, dopóki nie dotknie jej inny zawodnik; w przeciwnym razie przeciwnicy otrzymują rzut wolny pośredni.

Jeśli w chwili kopnięcia piłki jakikolwiek zawodnik którejkolwiek drużyny znajduje się na połowie przeciwnika, rozpoczęcie gry należy powtórzyć.

Jeśli przeciwnik wejdzie do koła środkowego, zanim piłka jest w grze, rozpoczęcie gry się powtarza (bez kartki, chyba że zachowanie jest uporczywe).

Jeśli piłka nie leży na punkcie środkowym, rozpoczęcie gry powtarza się po prawidłowym ustawieniu piłki.

Wejście dodatkowego zawodnika bez zgody może skutkować napomnieniem i powtórzeniem rozpoczęcia gry.

Rzut sędziowski przypada bramkarzowi, gdy gra została przerwana w polu karnym. Gdy piłka jest w grze, bramkarz może ją tam grać ręką jak zwykle.

Bramki samobójczej nie można zdobyć bezpośrednio z rozpoczęcia gry. Zamiast tego drużynie przeciwnej przyznaje się rzut rożny.

Od 2019 roku, jeśli piłka dotknie członka zespołu sędziowskiego i zmieni się posiadanie piłki, gra jest przerywana i wznawiana rzutem sędziowskim.

Wejście zawodnika rezerwowego bez zgody oznacza napomnienie, a zawodnik zostaje usunięty z boiska. Rozpoczęcie gry jest następnie powtarzane.

Rozmyślne opóźnianie wznowienia gry jest niesportowym zachowaniem i przewinieniem karanym żółtą kartką.

Przed 2016 rokiem piłka musiała poruszyć się do przodu, na połowę przeciwnika. Od sezonu 2016/17 może poruszać się w dowolnym kierunku.

Bramki zdobywane bezpośrednio z rozpoczęcia gry są dozwolone od ponad stu lat. Zmiana z 2016 roku dotyczyła kierunku, w którym musi poruszyć się piłka.

Przed 2019 rokiem piłka w rzucie sędziowskim była upuszczana między dwóch przeciwników, którzy nie mogli jej zagrać, dopóki nie dotknęła ziemi.

Najpierw pojawiła się technologia linii bramkowej, potem rozpoczęcia gry w dowolnym kierunku, potem rzuty sędziowskie bez walki o piłkę, a ostatnio zasada ośmiu sekund przy rzucie rożnym.

Koło środkowe utrzymuje przeciwników drużyny wykonującej rozpoczęcie gry co najmniej 9,15 m (10 jardów) od piłki.

Losowanie monetą jest częścią piłki nożnej od wczesnych dni skodyfikowanej gry w XIX wieku.

Wymóg, by piłka została kopnięta I się poruszyła, jest zasadą Przepisu 8 od ponad stu lat.

Bramki zdobywane bezpośrednio z rzutu od bramki są dozwolone we współczesnych Przepisach. Szczegółowe wyjaśnienia pojawiły się w reformach XX wieku.

Zasada „żadnego drugiego dotknięcia, zanim dotknie jej inny zawodnik” dotyczy niemal wszystkich wznowień i jest zasadą Przepisów od początków piłki nożnej.

Zasada 10 jardów dotycząca odległości przeciwników obowiązuje od dawna, od końca XIX wieku, razem z kołem środkowym.

Gra jeszcze się nie rozpoczęła, dopóki piłka nie zostanie kopnięta, więc piłkę po prostu ustawia się z powrotem na punkcie środkowym.

Sędzia sygnalizuje – zwykle gwizdkiem – kiedy można wykonać rozpoczęcie gry.

Piłka musi zostać kopnięta ORAZ wyraźnie się poruszyć. Jeśli nie poruszy się wyraźnie, rozpoczęcie gry jest powtarzane.

Jeśli sędzia zauważy, że piłkę w rzucie sędziowskim otrzymała niewłaściwa drużyna, może przerwać grę i powtórzyć rzut sędziowski, zanim gra zostanie wznowiona.

Wymóg „opuszczenia koła środkowego” nigdy nie istniał w przepisach. Piłka musi tylko zostać kopnięta i wyraźnie się poruszyć.

Sędzia nie rozpoczyna gry, gdy na boisku leży kontuzjowany zawodnik; rozpoczęcie gry czeka, aż gra będzie mogła zostać prawidłowo wznowiona.

Przewinienia z Przepisu 12 popełnione przed rozpoczęciem gry są rozpatrywane (napomnienie itp.), ale rozpoczęcie gry i tak się odbywa.

Bramki można zdobywać w dowolnym momencie po rozpoczęciu gry, także natychmiast. Wiele słynnych meczów zaczęło się od bramek w pierwszych 30 sekundach.

Jeśli zawodnik jest opatrywany poza boiskiem i nie wpływa na grę, rozpoczęcie gry może się odbyć.

Od 2019 roku bramka nie może paść bezpośrednio po odbiciu się piłki od członka zespołu sędziowskiego: gra jest wznawiana rzutem sędziowskim.

Rozpoczęcia gry odbywają się w określonych momentach (początek połów i po bramkach). Rzuty wolne przyznaje się za przewinienia w innych miejscach boiska.

Rozpoczęcia gry odbywają się w określonych momentach. Rzuty od bramki przyznaje się, gdy piłka po dotknięciu atakującego przekroczy linię bramkową.

Rzut sędziowski oddaje piłkę bezpośrednio jednemu zawodnikowi w danym miejscu; rozpoczęcie gry wykonuje drużyna z punktu środkowego.

Procedura jest taka sama. Jedyna różnica to drużyna, która wykonuje rozpoczęcie gry (zwycięzca losowania albo drużyna, która straciła bramkę).

Rzuty karne to formalne strzały na bramkę jeden na jednego. Rozpoczęcia gry to drużynowe wznowienia z punktu środkowego.

W piłce nożnej rozpoczęcie gry oznacza oddanie piłki jednej drużynie. W koszykówce o piłkę na początku meczu walczą skaczący zawodnicy.

Do 2019 roku w rzucie sędziowskim o piłkę walczyło dwóch przeciwników; od tego czasu rzut sędziowski wykonuje się dla jednego zawodnika.

Różne wznowienia wykonuje się w różnych miejscach. Rozpoczęcia gry – w środku boiska; rzuty rożne – w łukach pola rożnego.

Wrzut to jedyne wznowienie wykonywane rękami: obiema rękami, zza głowy i nad głową, z obiema stopami na linii bocznej lub za nią.

Przeciwnicy muszą stać co najmniej 2 m od miejsca wykonania wrzutu, pozostali zawodnicy 4 m od piłki w rzucie sędziowskim, a przeciwnicy 9,15 m od piłki przy rozpoczęciu gry.

Drużyna, która straciła bramkę, wznawia grę rozpoczęciem gry z punktu środkowego.

Od 2016 roku bramkę można zdobyć bezpośrednio z rozpoczęcia gry przeciwko drużynie przeciwnej.

Od 2016 roku piłka przy rozpoczęciu gry może się poruszać w dowolnym kierunku.

Każdy zawodnik na niewłaściwej połowie w chwili rozpoczęcia gry powoduje powtórzenie.

Wbiegnięcie przeciwnika w koło środkowe, zanim piłka jest w grze, powoduje powtórzenie.

Piłka z rzutu sędziowskiego musi dotknąć co najmniej dwóch zawodników, zanim bramka będzie mogła zostać uznana. Jeśli wpadnie prosto do własnej bramki tego zawodnika, przeciwnicy otrzymują rzut rożny.

Gdy nie ma przewinienia ani oczywistego wznowienia, grę wznawia się rzutem sędziowskim dla drużyny, która ostatnia dotknęła piłki, w miejscu, w którym piłka się znajdowała.

Jeśli gra zostanie przerwana, gdy piłka jest w polu karnym drużyny, piłkę w rzucie sędziowskim otrzymuje bramkarz tej drużyny.

Podanie do tyłu jest dozwolone przy rozpoczęciu gry. Jeśli piłka dotknie innego zawodnika, zanim wykonawca zagra ją ponownie, gra jest prawidłowa.

Gdy piłka jest w grze, przewinienie karze się w zwykły sposób: rzutem wolnym z miejsca, w którym do niego doszło.

Rozpoczęcia gry zawsze wykonuje się z punktu środkowego.

Rozpoczęcie gry po bramce wykonuje drużyna, która ją straciła.

Od 2016 roku bramki zdobyte bezpośrednio z rozpoczęcia gry są uznawane przeciwko drużynie przeciwnej.

9,15 m to przepisowa odległość, wyznaczona przez koło środkowe.

Od 2019 roku piłka w rzucie sędziowskim nie jest przedmiotem walki i trafia do jednego zawodnika w danym miejscu.

Zawodnik wykonujący wznowienie nie może dotknąć piłki po raz drugi, dopóki nie dotknie jej inny zawodnik.

Wszyscy 22 zawodnicy muszą w chwili rozpoczęcia gry znajdować się na własnych połowach.

Drużyna, która wygrała losowanie, wybiera połowę boiska; druga drużyna wykonuje rozpoczęcie gry.

Do 2016 roku piłka z rozpoczęcia gry musiała zostać zagrana do przodu, na połowę przeciwnika; od Przepisów 2016/17 może zostać zagrana w dowolnym kierunku.

Bramki nie można zdobyć bezpośrednio do własnej bramki z rozpoczęcia gry; przeciwnicy otrzymują rzut rożny.